Mijn verhaal


Het was eind november 2014 toen ontmoette ik mijn tweelingziel. Nog totaal onbekend met het hele fenomeen en zelf nog best wel onbewust van de connectie ontmoetten wij elkaar. Hij, mijn autorij instructeur, man van 28 jaar ouder dan ik gaf mij al direct een vertrouwd gevoel. Ik was een zeer trage leerling waarschijnlijke mede door het feit dat ik met mijn eigen problemen zat, ik was op dit moment 28 jaar. Verder was ik dol enthousiast met een bedrijfsplan bezig onder het mom; 'als je het niet doet, lukt het nooit om je dromen waar te maken'.

Toen echter mijn hele plan werd afgekeurd en als onrealistisch werd gezien toen viel ik in een zeer diep gat, ik had financieen nodig, ik wilde een paarden bedrijf neerzetten. Paarden zijn/waren mijn lust en leven en ik had al ruim tien jaar naar die droom toegewerkt en alles viel opeens weg. 

Ik werd heel depressief en had geen idee hoe het nu verder met mijn leven moest, ik ben wel al mijn hele leven spiritueel geweest en heldervoelend, helderhorend, helderwetend en noem het hele pakket maar op. Maar ik had gewoon geen zin om er iets mee te gaan te doen. Ik was heel gesloten en verlegen en ook in de autorijlessen, af en toe hadden wij hele goede gesprekken maar nu ik er aan terug denk. Ik was zelf net zo gesloten als hij en liet nooit echt het achterste van mijn tong zien.

 

Toen mijn depressie compleet was begon ik meer voor hem open te staan en naar hem te luisteren en eind 2015 begon eindelijk het kwartje te vallen. Eigenlijk niet eentje maar een jackpot, alles wat hij tegen mij zei en een paar uitzonderlijke woorden hadden bij mij een storm in mijn hoofd veroorzaakt. Ik begon vanaf oktober ongeveer mijn hele leven ineens te begrijpen, alles begon op de plek te vallen en ik had slapeloze onrustige nachten en begon alles op te schrijven wat uren kostte. Ik werd helemaal gek van de onrust in mijn lichaam, geest en ziel. Mijn pony op bovenstaande foto was een welkome uitlaatklep om mijn gedachten af en toe even ten ruste te leggen. Bij hem was in 2013 de ziekte van Cushing geconstateerd, een ernstige ziekte in hypofyse en bijnieren die de gehele hormoon huishouding in de war brengt en hem heel vatbaar maakte voor allerlei aanverwante kwalen. Zijn zorg werd een steeds specifiekere aangelegenheid en ik moest in slechte tijden er vaak en veel voor hem zijn. In 2015 was dit nog allemaal goed te doen.

 

Op 31 december 2015 ontving ik van hem een healing wat ik aanvankelijk zeer spannend vond en we bevestigde aan elkaar dat er een verbinding was. Ik wist vanaf die dag dat mijn leven nooit meer hetzelfde zou zijn, ik wist dat alles maar dan ook echt alles zou veranderen. Hoe? geen idee. Wat? geen idee. Alleen dat alles over de kop zou gaan en het een wilde rit zou worden, ik heb nog nooit zo'n onrustige oudejaarsdag meegemaakt.

 

Per 1 januari 2016, daar was ik dan in een totaal andere werkelijkheid. De rit zou begonnen zijn, dat was het ook. Het werd niet beter, alles werd negatiever. Ik ben me rot gaan zoeken op internet wat er nu precies met ons aan de hand was. Die week erop zei ik hem dat we tweelingzielen waren, dat werd hard ontkent en er ontstonden discussies tussen ons. Ik werd alsmaar onzekerder en wist niet zo goed hoe ik hiermee om moest gaan, mijn oorspronkelijke claimen uitte zich naar hem op een hele vervelende manier voor hem in een vorm van overspoelen met informatie. Daarnaast had ik een eigenwijze drang tot perse willen overtuigen en dat maakte alles alleen maar erger. Ik dacht de hele dag aan hem en merkte ook dat mijn spirituele vermogens ineens weer open gingen. Je kunt zeggen dat ik me in een echte storm bevond en niet wist hoe het kalme midden te bereiken. Ik besloot daar iets mee te gaan doen en die energie te steken in een cursus mediumschap. Van maart tot juni volgde ik deze en na de eerste avond daar had ik besloten die vrouw die de cursus gaf te benaderen. Ik voelde dat zij de juiste persoon was om mij te helpen. Maria Henkes, tot op de dag van vandaag ook meer met tweelingzielen bezig.

 

Zij heeft mijn verhaal aangehoord en stelde mij de vraag; Weet jij dat jullie tweelingzielen zijn?  Door mijn twijfel die woorden bewust niet gebruikt en zo bevestigde zij mij. Ze vertelde mij dat wij originele tweelingzielen zijn, de kristallen in de aarde die grondleggers zijn naar de "Nieuwe wereld".

 

Ik wist niet wat ik hoorde en ik begreep er nog steeds niks van dat mij dat kon overkomen, het was gewoon te mooi om waar te zijn. Zij leerde mij omgaan met al dit en hoe ik er voor kon zorgen dat hij goed zou mee kunnen komen, ook heeft ze via IET (Integrated Energy Therapie; Engelenheling) mij diverse healingen gegeven die elke keer een enorme groei veroorzaakte. Ik leerde alles op mijn eigen manier tussen ons op te ruimen en kreeg langzaam steeds meer zicht op de oneindige mogelijkheden van het universum en van mezelf. Ik leerde mezelf waarderen en zien in de kwaliteiten en hoe om te gaan met al deze prikkels.

 

Door al deze bijzondere dingen die er allemaal gebeurde was ik enorm geïnspireerd en bleef maar schrijven en schrijven en schrijven. Ik wist dat ik voor hem een gedichtenbundel zou schrijven. In Licht is een prachtige samenvatting van hoe ik de wereld zag op dat moment en hoe dankbaar ik voor alles was. In juni 2016 was dit mijn verjaardagscadeau wat ik aan hem schonk, zijn dankbaarheid was ook groot.

 

In juli daarna slaagde ik voor mijn rijbewijs en onze wegen scheidde ons. Ik was al sinds maart bezig om innerlijk schoon te maken en voor wij fysiek scheidde was onze telepathische verbinding voldoende zuiver om toch niet zonder elkaar te zijn.

 

 

Naast deze conclusie had ik in deze tijd ook andere zorgen. Mijn pony was namelijk zodanig slecht geworden dat ik hem nauwlettend in de gaten moest houden. Toen ik hem heel slecht uit het land haalde op een dag dat hij amper kon lopen door de pijn in zijn voeten, wetende dat het kwam van verkeerde suikerbalans in zijn lichaam, wist ik dat het over was met hem. Ik wist dat het vanaf dat moment alleen maar slechter zou gaan,ik wist al zo lang als ik hem in bezit had dat dit op een dag zou gebeuren en het dan over zou zijn. Na drie weken ellende besloten de dierenarts te bellen voor een afkeuring en inslapen. Ik twijfelde nog best wel en smeekte om hulp voor duidelijkheid. Was dit wel het goede moment? Toen ik op de terug weg van stal midden op het fietspad een witte zwanenveer op mijn pad kwam, voelde ik de bevestiging. Ook vroeg ik mijn tweelingziel wat hij voelde hierover ook in mijn twijfel en omdat ik ook hem hierin betrokken had. Hij zei ook het gevoel te hebben dat het nu beter was om hem te laten gaan. Het was heel dubbel, ik had mijn pony al 11,5 jaar, bijna 12 jaar dus. Ik wist dat ik verder moest voor mijn proces, mijn tweelingziel en alles. De volgende dag vertrok tevens mijn ex bij me en mijn hele leven was ineens heel leeg en alles ging over de kop.

 

 

Maar er speelde nog iets tussen al deze dingen door; 

 

Na in Juli tijdens de vakantie van mijn tweelingziel innerlijk letterlijk een nacht aan elkaar "vast" gezeten te hebben was het heel duidelijk. Ik kon zien waar hij was, voelen hoe hij zich voelde, met wie hij praatte, wat hij at zelfs. We hoorden elkaar denken en hadden innerlijk hele gesprekken. Toen ik hem op 1 oktober 2016 zei; ik voel dat we elkaar gaan tegen komen. En hem vroeg of het klopte dat hij in de stad was, waarop hij bevestigde en ik het daardoor nog zekerder wist en dat vervolgens ook gebeurde. Was het hek van de dam, dit bevestigde onze innerlijke tijd met elkaar, plus..nou ja alles zo ongeveer.

 

Ik voelde hem eerst liever worden, toen boos en toen opeens kwam er zoveel vertrouwen in de relatie dat het wel wat verder ging dan alleen gesprekken. De innerlijke liefde werd ontwaakt en de kundalini stroming deed zijn werk wel, daarmee was ook zijn erkenning van dit alles een feit. Dat wist ik. 

 

Toen veranderde er veel, na diverse tegenslagen aan beide kanten moest ik hem loslaten. Ik had hem binnenin geleerd zijn mannetje te staan, iets wat hij echt nodig had toen der tijd. Toen ik hem had klaar gestoomd voor zijn eigen lespakket liet ik hem dus los om ook zelf weer even 'normaal' te worden. We brachten hele dagen met elkaar door in gesprek, zonder stop op alle momenten dat hij tussendoor vrij af was. Het was ook eigenlijk te schandalig zo veel. Daarmee hebben wij veel kunnen uit praten en helen ten aanzien van elkaar.

 

 

 

In september 2016 was ik via via bij een Sjamaanse vrouw terecht gekomen, de engelenheling had niet zo veel effect meer op mij op dit moment en ik moest verder zoeken naar groei. Ik ben na een gesprek bij haar in opleiding gegaan. Het kostte me in het begin moeite "erbij"  te zijn omdat mijn tweelingzielproces in de weg zat voor de goede focus. Ik mistte hier door de bezieling, ik voelde hem constant, zo ook zijn diepste weggestopte emoties, het was soms ondraaglijk en zeer lastig. En een tweelingziel waarmee je bent verzoent, duw je niet klakkeloos weg.

 

Ze besloot mij aan het werk te zetten op het medicijnwiel om zowel hem als mij op alle dimensies te helen en wat we dan ook verder samen gaan doen. Intussen leerde ik veel bij over wat een tweelingziel werkelijk is, het doel en hoe noodzakelijk volledige heling echt is. Ik had zijn toestemming om erop los te gaan wat dat betreft dus ik heb het wiel op alle mogelijke manieren gelopen die hierop van toepassing zijn. Heden, verleden, toekomst, 3d, dimensies en de oneindige wereld en dat is iets heel belangrijks als je alles wilt zuiveren. Je kunt alleen maar verder als de paden uitgezuiverd zijn. Het medicijnwiel, vergt discipline en tijd maar ik begon in februari/maart 2017 met lopen en was juni/juli er mee klaar. Toen volgde er nog wat puntjes op de spreekwoordelijke 'i', met name in mijn gedragingen en wat loslaten. Ik bleek zelf ook last te hebben van verschillende entiteiten en kon mijn eigen gidsen slecht vinden. Daardoor stagneerde mijn groei regelmatig. In oktober 2017 werden wij ontkoppeld, omdat ik hem nog steeds te veel voelde en ook dat maakte dat mijn groei geblokkeerd werd. Hij groeide niet door op dat moment. 

 

Een ontkoppeling houdt in dat je van tweelingziel naar gewoon zielsverwant gaat, natuurlijk geef ik nog steeds om hem en ontmoetingen in 5d en telepathisch zijn nog steeds mogelijk. Alleen de intensiteit is weg.

 

En dat veranderd verder niets aan het feit dat je een originele tweelingziel bent (geweest) en samen die missie hebt, vriendschappelijk kan dit prima worden uitgevoerd.

 

Mijn heling en pad samen is dus min of meer per 2017 al voltooid. Na ontkoppeling kwam de volgende man op mijn pad om een nog dieper proces te ontketenen waarbij ik de hel letterlijk onder ogen ben  gekomen, zoveel duisternis heb ik nog nooit gezien. Zeer recentelijk heb ik mijn eeuwig durende patroon mogen doorzien waar ik zelf in mijn eigen leven steeds weer de fout in loop, deze zeer heftige relatie die zeker werd opgestookt door mijn afhankelijke gedrag heeft tot vandaag de dag invloed op me. Ook daar ben ik nu uit aan het krabbelen.

 

 

 

Ik heb de periode na mijn tweelingziel nog een zeer heftig proces doorgemaakt en heb daarin zoveel 'verloren stukken'  van mezelf terug gevonden. Ik dacht eind 2017 al dat ik klaar was, maar ik kwam bedrogen uit.

 

Dat stuk na mijn tweelingziel betekend dat ik mijn soulmate ben tegen gekomen. Ook hij was al vanaf 2014 enigzins op de achtergrond aanwezig. In de tijd dat ik met mijn ex was en hij mij een knuffel gaf bemerkte ik al dat als ik me in hem mee zou laten slepen er meer zou zijn, iets wat op dat moment niet goed zou zijn. Ik maakte me snel uit zijn greep los. Echter, eigenlijk deed ik dat altijd bij iedereen behalve bij mijn "partners", zelfs daarin was ik altijd aan het vluchten van mijn eigen gevoel.

 

Na mijn tweelingzielproces op het moment dat hij mij weer een knuffel gaf, vielen onze zielen als een puzzel in elkaar. Toen ben ik het proces met hem aangegaan en hij met mij. Echter het woord proces is met een liefdesrelatie verward, dus we vielen daarin, in plaats van elkaar op weg te helpen hadden we een zeer heftige/intense relatie.

 

Sinds die zeer heftige relatie van zes weken met mijn soulmate eind 2017 is er door intimiteit een heel diep proces in gang gezet naar mijn heelheid. Beginnend met baarmoederkrampen die zo pijn deden dat ik ervan flauw viel, een duidelijke roep naar mijn vrouwelijkheid. Vaak en veel ben ik stil gelegd tot nu 2020, de Corona mij al een maand op de bank heeft weten te krijgen. Allemaal met dezelfde les van toegeven aan mijn gevoel, alles waar ik voor weg liep werd door hem getriggerd, zijn energie op zielniveau, nog steeds nu door loskoppeling toch nog licht aanwezig doet mij voelen wie ik zelf ben. Toch doe ik het alleen, ik leer vertragen nu, goede basis neer te leggen voor de dingen die ik doe en niet meer impulsief op alles in te gaan. Eerst dingen goed te doorvoelen of ze wel de bedoeling zijn en daarnaast leer ik nu pas echt wie ik ben. Wie ik ben zonder aangekoppeld persoon in energie, de enige weg naar compleetheid moet je toch echt zelf doen.

 

Ik liep vroeger altijd bij de paarden, mannelijke energie. Ik heb nooit geleerd een vrouw te zijn, zijn energie stimuleert mij het gevoel tot vrouwelijkheid weer. Hij zou me dat altijd blijven leren, met of zonder zijn aanwezigheid.

Mijn soulmate proces is nu in energie wat betreft het drama en blokkade ook voorbij, we hebben samen wat dingen uitgepraat en alles lijkt nu tot een neutraal punt te zijn gekomen. Een eventueel vervolg kan er zijn als hij uit vrije wil de keuze maakt, dit is aan hem. Ik heb geleerd wat echte liefde is door deze bijzondere krachtige man en ik ben hem daar eeuwig dankbaar voor. Hij heeft mij geleerd dat liefde niets meer is dan elkaar de totale ervaring en vrijheid gunnen om zelf en beter mens te worden. Ik gun hem dan ook de hele wereld nu, de ervaringen die hij nodig heeft om de beste versie van zichzelf te worden. Zelfs als ik hem nooit meer zou zien en hoeveel pijn dat dan ook doet.

 

Geluk zijn slechts momenten in het leven die je moet koesteren en de ervaring van ware liefde is zodanig zeldzaam dat we die momenten mogen herinneren om andere te stimuleren om ook de beste versie van zichzelf te worden. Ik heb geleerd dat de wegen in het leven relatief zijn en afhankelijk van keuzes van anderen en onze paden door onze eigen handelingen ofwel de ene kant, ofwel de andere kant op kunnen gaan. Karma is het gevolg van hoe we omgaan met bepaalde situaties die ons overkomen in het leven. Dat kan positief en negatief zijn en het negatieve dienen we te herstellen.

 

Door mijn eigen ervaringen in deze beide processen ben ik in staat om mensen door deze beide processen te begeleiden. Soulmates en tweelingzielen en processen en situaties die daarin aanverwant zijn (relatiezaken).

Inmiddels ben ik tweede ingewijd Sjamaan en gebruik sjamanistische methoden om mensen door hun healing en processen te begeleiden.

Apart van elkaar in een seperatiefase begint het echte proces pas echt voor allebei de kanten en het is belangrijk om deze tijd te gebruiken voor je eigen transformatie.

 

Ik hoop met mijn eigen ervaringen ook andere te stimuleren, nooit op te geven wat je lief hebt en je passie voor het leven terug te vinden. Hoe zwaar je er ook doorheen zit, het is leren vertrouwen op het plan van het grote goed. Tijdens deze processen leren we ook meer op onze eigen gaven te vertrouwen, op onze spirits en de spirituele weg die voor iedereen open ligt om zichzelf in het hoogst haalbare te krijgen.

Want dat is uiteindelijk in dit proces het doel voor zowel vrouw als man.

 

Mocht je nog vragen hebben over mijn verhaal of je eigen verhaal misschien? Je mag altijd mailen. Wil je echter adviezen dan kan je het beste een whatsapp consult van een uur boeken.

Mailen info@inlichtenkracht.nl