· 

Ter ere van de vrijheid 5 mei

Ter ere van de vrijheid heb ik dit gedicht geschreven. Elk jaar weer wordt ik geinspireerd door de film Schindlers List en ik blijf erdoor aangegrepen worden.

Daarom deel ik dit gedicht met liefde, met mede als doel bewustzijn te creeren voor het principe van wat onvoorwaardelijke liefde is. Dat deze boodschap mag doen waar het voor bedoelt is.

Of het nu om een oorlog gaat of een virus waaraan je kunt sterven, wees je bewust van de principes.

 

 

'Hij heeft het niet gedaan', zeiden de klerken en het volk,

 

hij was onschuldig en toch moest hij het bekopen.

 

Zijn dood was een moordwapen, angst voor het leven,

 

zodat de dag van vandaag, je geen morgen meer kon geven.

 

 

 

Geen zekerheid en geen regels waar je je aan houden kon,

 

vandaag was je nog in leven, morgen kon je over dromen.

 

Hij heeft het niet gedaan, maar dankzij hem kan jij morgen misschien nog vrij komen.

 

 

 

Wanneer bruutheid leeft en vrijheid niet bestaat,

 

elke dag je laatste kan zijn, gaat het erom dat je om elke dag geeft.

 

Vrijheid in de geest en in het leven, zijn beide een gegeven,

 

dat er voor zorgt dat je verder gaat en ook al is het dat morgen misschien niet bestaat.

 

Dan weet je dat je ervoor door het vuur zal gaan,

 

je zal ook een ander deze mogelijkheid willen geven.

 

 

 

Wanneer je zelf niet kunt overleven, niet zeker meer bent,

 

dan zal je de ander alles gunnen gaan leven en vrij zijn.

 

Dat geld ook voor vrijheid in de geest, ook in overleven,

 

er is geen oorlog nodig om gul te zijn, waarom moet iemand eerst zijn leven geven?

 

 

 

De dood is de enige zekerheid, leef daarom elke dag.

 

Treed het licht toe met een lach en wees gul en onbevreesd,

 

dat elk mens dat je helpt in onzekere en zekere tijden, jouw altijd dankbaar is geweest.

 

Twijfel nooit iemand te geven wat je hebt want elke dag kan de laatste zijn,

 

wees daarom trouw en eerlijk in de geest en het geweten.

 

 

 

Leef in vrijheid en geef wat je hebt geven,

 

want morgen, misschien neemt de dood jou wel het leven.

 

 

 

'Hij heeft het niet gedaan', zeiden de klerken en het volk.

 

Maar de klerk gaf toe en wees naar een voorbijgaande wolk.

 

'Daar wil ik heen', opperde hij sterk,

 

De soldaat greep hierbij de klerk,

 

die gaf zijn bestaan op in onschuld om de man te redden.

 

'Maar laat hem vrij' vroeg hij de soldaat,

 

hij stemde in en schoot de klerk kundig neer.

 

De man was nu op vrije voeten, 'hij had het niet gedaan',

 

dankzij de klerk, kwam er ook geen volgende keer.

 

 

 

Hij was vrij

5-5-2021

Copyright Nuria Steeman