Levenslessen uit zielverwantschap en diepe transformatie - Een einde en een nieuw begin

By Janosh
By Janosh

Een zeer zwaar jaar laat ik langzaam achter mij, een einde aan een plek waar ik mij zeer lange tijd heb bevonden. Een plek waar ik vanaf 2017 verbleef, een gebed zonder einde, een cyclus vol karmische lessen en inzichten die invloed hebben tot de dag van vandaag. De dag waarop ik besluit dat verandering de enige en laatste heling is om vrij te komen uit de klauwen van alles wat toxisch is en mij klein houdt. Van mensen die mijn waarde onderschatten of helemaal niet zien en mijn spiritualiteit verloochenen. Het is letterlijk tijd voor een nieuwe era in vele levens van vele mensen, waar ik blij mee ben om deel van uit te mogen maken. Voor mij is er een einde aan een hels jaar gekomen waarin ik van vele fouten heb mogen leren en veel wijsheid heb mogen opdoen. Ik wil deze wijsheid met de wereld delen, als voorbeeldstelling, als liefdevol uitreiken naar een wereld vol verwarring, angst en afgrijzen.

 

Alles begon ooit met een man,

om te beginnen een weg met mijn tweelingziel. Wat toen nog slechts een leuk avontuur was. Eentje waarin in mijn eerste healingen, nog voor mijn sjamanistische pad veel duidelijk werd. Ik kreeg veel toekomstbeelden over een tijd die zou komen, een tijd die nu inmiddels zijn intrede doet. Beelden die de droom over het paradijs levend houden, de informatie die alle lichtwerkers in zich dragen om de wereld na dit heftige tij te mogen keren. Oude kennis, zeer oude kennis over een manier van leven die ieder levend mens op aarde aan gaat. Het voelde toen al zeer groots, ik kreeg alles door wat nodig is om straks te kunnen dienen. Toen was ik nog vol ongeloof het voelde zo groots en waanzinnig. Inmiddels, vier jaar later ben ik aan het idee gewend en vele malen nuchterder. Ik twijfelde of hij mijn 'ware' was maar na verloop van tijd had ik mezelf dat wel wijsgemaakt. Maar dat gevoel bleef altijd een beetje een vraagteken omdat de energie zich meer bevond in het vriendschappelijke front. Ik werd samen met hem afgetekend als een kristal in de aarde die de aarde mag helen, prachtig idee en ja, ik weet dat het waar is. Ik leefde toen naar deze tijd toe, maar ik had geen idee waar ik mee te maken zou krijgen.

 

Het pad van de sjamaan in mij,

ik ben er niet echt om begrepen en hoef er weinig dankbaarheid voor terug te verwachten. Toen de healingen die ik kreeg niet meer werkte kwam ik automatisch op het pad van de sjamaan terecht.

Al mijn verwanten mannen, drie om precies te zijn lijken dit pad van mij te verachten. Voelen zelf niet de weg te gaan, maar ik denk eerlijk gezegd gezien hun zielspaden, dat wat ze nu niet voelen er niet perse niet is. Er is namelijk meer aan de hand geweest met mij waardoor het leek alsof ik voor hun verkeerd leek te gaan. Maar ik ben precies op de juiste plek, echter we gaan zodra zij het zien alledrie eenzelfde richting op. De ene wat eerder dan de ander, via andere gronden, via andere wegen maar dat zullen zij pas zien als zij hun eigen ziel zullen zien, hun licht en waarom zij hier zijn. Ik ben er uitsluitend om ze daaraan te herinneren en subtiel te verwijzen naar hun meest hoog haalbare wegen te gaan. En die gaan heel hoog en zijn heel bijzonder.

Ik mocht mijn tweelingziel helen met het medicijnwiel op afstand, daardoor is zijn karma enigzins verlicht, de andere twee lopen een andere weg.

 

Ik zelf heb hiervoor vele fouten mogen maken, doodziek geweest door Corona, de dood in de ogen gekeken. BIjna mijn ziel verloren aan het buitenaardse en mijn eigen valkuilen moeten doorzien. Ik was hier bijna niet geweest maar mijn taken jegens hen en vele anderen hielden mij hier, de liefde hield mij op aarde. Zonder de ware liefde die ik in mij voel was ik verloren geweest, diep zielverwantschap is mijn vloek en mijn zegen geworden. Juist om die heling te kunnen ervaren, juist om overal bovenuit te stijgen, tijdlijnen en levenswegen te kunnen en mogen zien om anderen zo goed mogelijk te kunnen en mogen leiden, met name hen. Hun drie spelen de hoofdrol wanneer mijn boek gesloten wordt. Alledrie hebben ook zij namens mij een taak, in alledrie in een andere positie, levenslang zijn wij verbonden. Om juist onze taken te vervullen.

We zijn een eenheid, alleen weet het grootste deel van de eenheid nog niet dat ze het zijn.

 

Ik heb geleerd wat magie is,

de kracht van gedachten zijn, waar ik toe in staat ben en wat beter van niet.

Ik heb veel zelfkennis gekregen door het (al levenslang) observeren van mijn gedachtenpatronen, mijn handelingen, dingen die ik beter had kunnen doen. Ik heb geleerd dat de ware liefde bestaat maar dat het allemaal draait om wat er binnenin ons gebeurd, dat niets toeval is en ik en mijn soulmate angstvallig synchroon zijn in onze gedachten en handelingen en alle informatie onderling altijd feilloos doorgestuurd wordt, ook als we niet willen.

Helaas heb ik ook geleerd hoe tijdlijnen veranderen en gebeurtenissen wijzigen als je te veel weet, een valkuil en een kracht van mij. Ik heb dingen naar mijn idee goed verpest maar ze bleken altijd juist een helend effect te hebben op de ander. Ik heb geleerd dat niets vanzelfsprekend is en niets is wat het lijkt. De perfecte partner niet bestaat en tot zoverre ware liefde inderdaad een illusie is, omdat de ander toch nooit in zijn gedrag is en kan geven wat jij wil. We moeten het eerst voor ons zelf maken, gelukkig zijn van daaruit kan een ander aanvullen maar we moeten niet verwachten dat de steun zodanig is als wij zelf willen. Soms is juist steun, geen steun.

 

Ik heb geleerd dat de magie die wij leren, te maken heeft met liefde en geloof, onvoorwaardelijke liefde is geven zonder terug iets te willen, het is een ander laten "zijn". Het is ook de ander vrij laten in de keuzes die er gemaakt worden ook als je het er niet mee eens ben. Magie is de vrije wil bij die liefde die zelf verkiest terug te komen. Het is de kers op de taart aan het einde van je eigen diepste hel.

Die hel moeten we allemaal door om transformatie af te maken, het ego afleggen, de angst, de regeltjes, de manipulatie de oorlog die we allen met onszelf voeren tegen onszelf maar er de buitenwereld de schuld van geven.

 

De magie zit hem in het loslaten der dingen, de wijsheid in jezelf te zien. Niet te vechten of die oorlog aan te gaan maar juist vrede en een wapenstilstand. Door niet langer toe te geven aan alle verleidingen, door niet langer te gaan voor geld of roem. Juist door klein te worden en nederig te zijn, te zien vanaf een wolkje in ons eigen licht wie we zijn en wie deze wereld is. Een hoger perspectief pakken, zien waarom mensen doen wat ze doen, zien waarom we in deze tijd zo onderdrukt worden door de overheid. En dan weten op diep niveau dat de wereld die we kenden echt voorbij is, we nieuwe tijden tegemoet gaan. Eentje waarin alleen zuivere starpeople, helers en spirituele leraren met en zonder groene vingers deze wereld een nieuwe era in zullen leiden. Het is meer dan een voorspelling van de maya's het is een realiteit die ik al voel sinds ik ben geboren. Ik ben hier als een van die leiders om een groep naar hun nieuwe plek te leiden als het zo ver is. Mijn mannen, mijn verwanten niet veel anders...het wordt tijd ook zij dit zich gaan herinneren, weten wie ze zijn.

 

Voor veel mensen is die tijd nu aangebroken, want er is niet zo heel veel tijd en er is veel voorbereiding nodig.

De magie is de ziel voelen, weten wat er van je wordt verlangt, de zielsweg voelen diep in merg en been en dat pad volgen, met opgeheven hoofd en vol vertrouwen. Ik heb dat vertrouwen, ik weet, ik weet de nodige paden van mensen om daar te lopen. Ik zal ze helpen uitstippelen als de tijd zich aandient.

 

De kracht van celibaat en eenzaamheid,

de diepe leegte die zowel man als vrouw ervaren zonder seksuele activiteiten leidt tot zeer diep zielgevoel. Het leidt tot grote hoogtes omdat de diepste diepte ook echt bereikt kan worden. Zonder extase gevoel en ontlading kan de ziel de drift achter de extase gaan verwerken, de boosheid, de liefde, de frustraties, de ongenoegens en stress. Zonder ontlading moeten we naar binnen, zeer diep om die confrontatie met ons eigen zelf aan te gaan. De leegte die we normaal vullen met activiteiten en verslavingen moeten we nu leren opvullen met onze eigen licht krachten. We kunnen niet eeuwig weg rennen van wie we werkelijk zijn. We zijn onze slechtere eigenschappen ook, dat moeten we leren aanvaarden voor we verlichting kunnen ervaren. We kunnen niet eeuwig alleen maar dingen doen die leuk zijn en alles wegstoppen met een lach, verwerking dient hoe dan ook te geschieden voor we zuiver en schoon van ziel kunnen worden. Ik heb sinds ik mijn tweelingziel heb ontmoet en na soulmate ongeveer net zo veel gehuild. Ik heb liters oude pijn in tranen opgelost en doen verwelken, ik heb vele helingen gelachen en gehuild, geschreeuwd, gestampt, gegild en nog vele liters gehuild. Pijn die ik lang ontkende heb ik moeten laten gaan. Verlies van soulmate in vorige levens, sneed door merg en been en elke keer weer een laag dieper. Hij heeft me via onze verbinding geassisteerd met het zien van mijn eigen duisternis, het slechtste in mij omhoog gehaald om te transformeren tot licht en liefde, voor mezelf maar ook voor hem.

Ik heb de giftige appel terug in de aarde gestopt dezer dagen, met de gedachten licht slechts overblijft en de toxische eigenschappen tussen ons mogen verwelken en de zon een nieuw zaadje mag doen bloeien. Dat slechts het licht nog mag schijnen in deze donkere tijden, tussen ons, bij hem en mij.

 

In mijn eenzaamheid heb ik geleerd hem te laten gaan om het licht in beide de kans te geven op te laten bloeien. Om tot slot op te merken dat er lang niet meer echt eenzaamheid is maar alleen zijn is aanvaard. Een gevoel van gemis heeft plaats gemaakt voor kracht en zeer veel liefde, vreugde komt ook steeds meer. Het ging nooit om ons maar om mijzelf.

Liefde komt altijd met vlagen nog terug, maar dan weet ik weer dat het echt om mij gaat en mijn verbinding met het hogere. Door hem kon ik deze ladder der transformatie beklimmen.

 

In mijn hele transformatieproces  

kwam na elke rite ons verhaal weer naar voren, steeds een ander scenario en bij de laatste werden ze real life.

 

Parralle tijdlijnen versus linear denken,

door middel van dreamwalks (uittreden naar andere dimensies) heb ik veel mogelijkheden gezien, visioenen in flitsen die uit kwamen en niet uit kwamen en andere nog uit moeten komen. Heb ik mogelijkheden gezien, ook hoe je verhalen kunt veranderen en aanpassen. Maar ook heb ik iets geleerd over natuurlijke orde.

Ik zag namelijk mezelf in de auto op de ring van amsterdam, ineens volledig uitslaan midden op de snelweg. Waarop ik zei nee dat wil ik niet. Ik had vermoeden bij welke gelegenheid dat was begin dit jaar en de omstandigheden werden vervolgens zo dat ik niet de auto pakte op die bewuste dag, later bleek een vriend van mij datzelfde ongeluk te hebben. Omdat ik het zelf had kunnen ontwijken. Dit is zeker geen toeval maar natuurlijke orde. Als ik dat niet meemaak schuift het soms naar een ander door.

 

Ik heb geleerd dat niets zeker is zelfs niet dat wat je wel zeker weet. Er is geen zekerheid en er is ook nooit een garantie omdat er vrije wil is. Linear denken maakt het onmogelijk om problemen op te lossen, parralel denken heeft te maken met denken als een medicijnwiel, de cirkel kan vooruit en achteruit maar je kunt er oneindig zijn. Omdat je als ziel oneindig bent kan je je met je geest verplaatsen in alle tijd en richting die gewenst is. Je kunt je eigen weg verkiezen met intenties je kunt onvoorwaardelijk helpen door inzicht te geven in oorzaak en gevolg van een situatie. De vraag; wat heb ik hieruit te leren? is de belangrijkste reflectievraag om dingen te veranderen in je eigen toekomst. Niks ligt vast, slechts een aantal ijkpunten gebeuren hoe dan ook de rest vullen we zelf in en daarin zijn we vrij te doen.

 

We kunnen vandaag de dag van morgen veranderen als we weten wat we zelf niet langer willen voortzetten, wat we goed willen maken of anders willen doen. Als daar andere zielen in betrokken zijn moeten we zelf actie ondernemen om die verandering mogelijk te maken, het komt niet vanzelf aanwaaien. Goede intenties moet je soms duidelijk kenbaar maken en communiceren om het gewenste resultaat te bereiken. Niets gaat vanzelf we moeten zelf hard aan inzichten werken om veranderingen te verkrijgen en een ander en beter perspectief om ons leven te krijgen.

Het verleden kan dienen als terugkoppeling om te zien wat we niet willen herhalen, de meeste mensen herhalen hun verleden steeds weer in een andere context. In een ander huis, andere partner of ietwat ander werk maar leven nog steeds in hun eigen hel omdat er in essentie nog steeds dezelfde ergenissen, boosheid en pijn wordt beleefd onderhuids, er is niets opgelost.

 

We doen het alleen,

we kunnen de beste duurste opleidingen volgen om spiritueel beter te worden, mediteren, stromingen volgen en healingen leren en naar de beste leraren gaan. Daar leren we veel van maar uiteindelijk ga je zien dat zelfs de beste leraren niet alle waarheid in pacht hebben en je er alleen voor staat. We kunnen van alles proberen en naar andere mensen luisteren wat zij beter weten en kunnen doen om ons te helpen maar uiteindelijk moeten we onszelf helpen. Bij iedereen halen we een stukje van onszelf terug of we ontdekken juist dat een bepaalde leer ons totaal niet past. Bij iedereen leren we iets en halen we een deel van de inzichten in onszelf op en daar leren we van wat we wel en niet willen en dat brengt ons in een richting, steeds dichter naar wat de ziel verlangt, naar het rode pad. De zielsmissie, die we allemaal hebben.

 

We kunnen niet levenslang bij dezelfde leraar blijven omdat op ten duur de groei stagneert, om die reden kan je ook niet levenslang bij elke partner blijven. Iedere partner is een spiegel op jezelf om iets uit te leren en daarna ga je weer verder. Zo is het ook met spirituele leraren. Er komt een dag dat je je eigen spirituele leraar gaat doorzien, de slagroom gesmolten is en de taart oud. Dan zie je dat er altijd nog dingen zijn die weer anders kunnen of die jij anders wil omdat ze niet bij je passen. Je moet door omdat je mag groeien, je mag altijd groeien dat is altijd het doel. Daarom doe je het alleen, altijd met of zonder partner want die partner brengt ook alleen maar weer een stukje voor je mee waar je een tijdje op kan kauwen.

Als je uitgekauwd bent ga je weer door, zo is het leven, zo is het met alles, niets is blijvend.

 

Werk en leven,

aarde en lucht, er moet gewoon balans in zijn.

Ik heb me overwerkt, niet alleen door het werk wat ik doe en lastig mijn draai kon vinden maar ook door oneindige innerlijke werk van de afgelopen vijf jaar. Eindelijk zal ik nu de rust vinden waar ik al levenslang naar verlang, het voelt als een pensioen na twintig jaar gerend te hebben. De ratrace waarop de maatschappij draait is uit mijn systeem, ik sta er buiten en ik ben er trots op. Buiten dat heb ik de zorgen over mijn soulmate naast me neer mogen leggen en er draait wat er moet draaien.

Er is een einde gekomen aan mijn struggle van de sleur waar ik in zat, er is een einde gekomen aan het toegeven aan de druk en de stress die ik mezelf heb opgelegd voor anderen, mijn gezondheid heeft flinke klappen gehad dit jaar en naast dat ik een prachtige energetische dood heb beleefd, meerdere vloeken hebben afgeketst en met hele gevaarlijke dingen te maken heb gehad  waar ik een jaar geleden het bestaan nog niet eens van wist ,ben ik fysiek flink afgetakeld.

Deze nieuwe rustfase heeft als doel om een nieuw begin in rust te aanvangen, er is een einde gekomen aan mijn "zware" leven en licht is en licht zal zijn. Het is nu tijd voor een 'reverse' waarin ik op een andere manier praktijk zal gaan voeren, vanuit huis. Het leven anders zal invullen, verhuizen en er gewoon een leuke tijd van ga maken. Ik ren niet meer, omdat ik niet meer kan.

Wanneer ik de rust en balans weer heb gevonden zal er een nieuwe tijd aanbreken. Balans tussen leuk werk en nog leuker werk, dat is het doel. Nooit meer haast hebben en er altijd voor mensen kunnen zijn, het zal een vanzelfsprekendheid zijn.

En niet zweverig, die fase hebben we wel gehad. Ik kijk weer uit naar een nieuw paard en om daar doelen mee te stellen, maar boven alles te genieten. Het leven is niet zo ingewikkeld als mensen het maken, als je door de versluieringen van het leven kunt kijken.

 

Beweging en verandering,

zijn noodzakelijk in het leven. Niets blijft ooit hetzelfde, niets, ook niet de dingen die we wel het liefste voor altijd zouden willen. Zonder veranderingen is er geen groei, zonder groei is er niets. Je bent op aarde om een groei door te maken, de 'school' des leven te mogen ervaren. Om dingen te leren, beter te doen en een beter mens te worden.

Zonder beweging zal er niets zijn, als de aarde niet zou draaien was het altijd licht of altijd donker, maar licht en donker, juist die dualiteit maakt dat er altijd tegen krachten zijn. Die tegenkrachten zijn nodig om mensen te stimuleren om te veranderen, een boze preek kan je inzicht geven waardoor je nog beter gaat presteren. Zo kan een andere mening van iemand anders je eerst boos maken en frustreren tot je ontdekt dat je alleen maar tegen je eigen beperkende gedachten aan loopt en de ander geen schuld treft. Je hebt diepe helse dingen nodig om licht te willen voelen, je hebt diepe depressie nodig om te weten dat je je nooit meer zo wilt voelen. Zonder die tegenkracht zou alles altijd hetzelfde blijven en zouden mensen geen katalysator hebben om gelukkig te willen zijn. Als geluk vanzelfsprekend was zou het leven niet spannend meer zijn want alles is altijd goed. Juist omdat het niet altijd goed is, kan je de mooie momenten onderscheiden van de minder leuke.

Veel mensen houden vast aan het huidige en het oude systeem en zijn bang voor veranderingen, deze mensen beseffen niet dat juist die verandering goed is voor iedereen. Angst is een tegenkracht waardoor we juist dingen niet doen die we wel zouden moeten doen om een betere wereld te krijgen. De angst is angst voor de dood, mensen die niet bewust zijn, zijn bang voor de dood en dat drijft de westerse maatschappij tot een ratrace in een ontkenning van gevoel en pijn. Juist de verandering raakt die pijn en angst van de dood aan, daarom is nu de wereld zo in de war.

Ik had angst om te leven, om het leven echt aan te gaan. De dood kent slechts vrede en stilte.

 

Verandering is dood maar ook leven. Elk einde is ook weer een nieuw begin van iets anders. Een einde is een dood van een tijd die er geleefd is, de mensheid ervaart nu een langzame dood van een wereld die zij kenden. Ik kende de dood van wie ik was en een herrijzenis van wie ik nu ben...langzaam klim ik omhoog.

Daarvoor heb ik eerst heel diep mogen gaan, mijn hel was dit jaar de allerzwaarste.

De mensheid zal volgen met hun dood, letterlijke dood maar ook een einde van de wereld die we kennen. van 2020 tot 2032 zal deze wereld sterven en opnieuw herrijzen en een nieuw jasje aan doen.

Daar mag iedereen zich op voorbereiden, het betekend veel verliezen, veel veranderingen, constante bewegingen, pijn maar ook heling, verdriet en verdoemenis. Maar ook opnieuw zal de wereld leven op een andere dag, als opnieuw de zon herrijst, maar aan de andere kant dan we gewend waren te zien. We krijgen letterlijk de andere kant van de wereld te zien, de andere kant van de mogelijkheden.

 

Een wereld hoort niet lang in eenzelfde jasje te blijven. Verandering is leven, zonder veranderingen was de mens er nooit geweest. Zonder verandering zijn er geen seizoenen, trekken de vogels niet, komt de zon niet op en verschuift de maancyclus niet. Alles is verandering en daar dien je mee om te gaan als mens. Want niets is vanzelfsprekend, het leven is voor velen te vanzelfsprekend geweest tot de dag van vandaag.

 

Tegenpolen

In onszelf als de wereld bevechten elkaar. Mannen en vrouwen die hun verschillen niet respecteren, meningen bevechten elkaar, beide kanten doen niet veel beter. De tegenpolen is ons bestaan vertegenwoordigen de wijsheid versus de non-wijsheid. Niemand heeft gelijk, niemand heeft de volledige waarheid in pacht.

Deze tegenpoligheid dienen we te overstijgen, in onszelf maar ook ten aanzien van de wereld om ons heen. Het gaat niet om gelijk, het gaat niet om welk verhaal waar is en welke niet. Het gaat niet om dat lintje of dat vrouwen of mannen de wereld heersen, het gaat niet om of we ons ego of onze ziel beheersen. De ziel van de aarde, onze eigen aarde, de ziel van onszelf ons licht, onze zon zijn tegenpolig maar zijn samen een eenheid. Beide polen vertegenwoordigen iets wat nodig is, samengevoegd zeer sterk, alleen maar alleen en niet veerkrachtig. Door beide te overstijgen, blijft slechts het stille midden over, de waarheid die in ons allen huist. Dit voelen we alleen maar door de bereidheid uit deze hokjesgeest vol oordelen en meningen te stappen. Geen mening meer, geen oordeel, slechts observatie en gevoel leiden ons naar een hoger perspectief. Dit kan alleen maar door onze eigen strijdbijl tegen onszelf en de wereld om ons heen te begraven, door ons terug te trekken en niet langer met andermans leven te bemoeien.

 

Licht

Is wat er uiteindelijk over blijft als je alle verwachtingen loslaat. Geen liefde meer verwacht vanuit een ander omdat je weet dat je zelf alles al hebt. Geen tweelingziel of soulmate kan ooit de leegte vullen die ieder van ons kent, geen ware liefde met een partner kan die vervulling geven zeker niet zolang wij blijven geloven dat hij of zij ons lichtpuntje is. We worden slechts herinnerd aan het licht in onszelf en krijgen vele kansen deze te vervullen, zonder de ander, de ander raakt slechts iets in ons aan om als katalysator te dienen voor ons eigen licht. Natuurlijk kan de ander je partner zijn maar niet om die leegte te vervullen. Je zult zelf je eigen soulretrieval moeten beleven en inzien om dit licht te vinden van jezelf en je traumatische verleden de das om te doen. Dat kan de sjamaan voor je vervullen in een weg vol zuivere rituelen samen met zijn of haar spirits, de weg van de spirit is er eentje naar je eigen ziel en vervulling. De liefde die zij meedragen voor jou, de weg naar eenheid met het universum jouw eigen flow en vervullende leven. In een vervulling vindt je geluk en rust en niets anders meer, uitdagingen en lessen daarvoor zijn we hier. In het licht van jouw eigen wezen zal je stralen, waardigheid de wereld in stralen en liefde is met je. Je kunt met een tweelingziel of soulmate wel expansie ervaren na dit inspirerende pad wanneer dit een keuze van beide is, beiden hebben hiervoor dan al een even pijnlijk en zwaar pad afgelegd, dit is een feit. Zielen in deze hogere dimensies mogen leren elkaar loyaal en in gelijke waarden weer terug te vinden, dan mogen ze bij elkaar zijn om de energie nog groter te maken. Maar dat kan nooit als er niet al eentje het pad gesmeed heeft en vooruit is gelopen.

In expansie is onvoorwaardelijke liefde een feit wat beide niet meer kunnen ontkennen om een betere partij voor elkaar te zijn dan voor de transformatie. Het is niet meer elkaar nodig hebben, maar er gewoon samen "zijn". Zoals de eenheid met mij zal varen, hun bootje ligt al klaar om te volgen.

De rivier des levens brengt ze op de stroming in hun eigen flow naar dit pad toe, daarvoor hoef ik hier slechts te zijn. Dat is mijn weg, dat is mijn pad, het plaveiden van de paden voor zij die mij volgen.

Ik voel me bevoorrecht, moe maar voldaan. Er is geen weg meer terug voor mij, niet voor wie mij volgen, niet voor hem. Het is wat het is en zo is het leven.

Het licht is slechts wat overblijft na een zware reis vol duisternis, verdriet, dualiteit, mijn eigen demonen en mijn eigen innerlijke oorlog. Ik zal mij nu terug trekken om naar de volgende levensfase van mij te gaan.

Mijn bootje vaart nu op een rustige rivier om ruimte te maken voor zij die volgen, voor zij die de laatst geopende deur zullen binnen vallen om in mijn armen beschermd te zijn.

Er is nog slechts licht over, onvoorwaardelijk, verwachtingsvrij.

 

Ook hun wedergeboorte zal nu zijn.

 

Ahe

 

Over de transformatie 2020

Informatie over sjamanistische heling

Informatie over sjamanistische les; www.wiyawaka.nl of www.hayka-nach.nl

 

Over onze missie op aarde

Over zielsiefde

Over zielsliefde en seksualiteit

Over de verschillen man en vrouw en seksualiteit

 

Over het jaar 2020, energievoorspelling gemaakt in 2019

 

Healer zijn, de kracht en de valkuilen

 

Wat is een tweelingziel?

Wat is een soulmate en verschil met tweelingziel?

 

Naar de blogpagina terug

Naar Home