· 

Transformatie 5; Ego loslaten - Test

Het is een hele tijd geleden, maar ik zet bij deze de reeks over transformatie weer voort, voorgaande aan de reeks zijn de volgende blogs:

1; Loslaten2; Karma herstellen en eigen fouten maken>>>2.1; Zelfsabotage

3; Rust zoeken en integriteit4; Test - Werken in liefde

Het mooie aan dit vind ik zelf toch wel, dat ik zelf niet vond toe te zijn aan het schrijven van de volgende fase. Het ego loslaten is namelijk een heel zwaar onderschat iets. Er komt veel grootspraak bij kijken, veel hoogmoed en ego als we zeggen tegen ons zelf dat we  'het ego wel volledig hebben losgelaten'. Wat weer valt onder het kopje 'zelfsabotage', omdat iedereen zichzelf graag hoger acht, dan men daadwerkelijk is. En omdat ik mezelf een beetje ken, ik vond mezelf nog teveel hoogmoed hebben om mensen te gaan vertellen wat er komt kijken bij het ego loslaten. Pas na mijn tweede inwijding achtte ik mezelf "goed genoeg". Inmiddels zit ik in fase 10 van de transformatie - zie deze pagina wat ik daarmee bedoel.

Een fase waarin ik wederom met mijn ego geconfronteerd wordt, een ideaal moment om eens een verfijning te schrijven.

 

 

Het ego - Overleven - een ondergeschoven kindje

Ik hoef jullie niet meer te vertellen dat het er in de spirituele wereld van barst, de "spirituele ego's" voeren op dit moment nog steeds de ondertoon. Er wordt via het "ego"  veel schade aan mensen gebracht, veelal onbewust. Het ego begint al wanneer we met onze ouders beginnen te communiceren en niet gehoord worden, niet begrepen worden, onze ouders ons niet zien staan. Daardoor gaan we harder schreeuwen naar hun, wij leren dan dat dat normaal is, om vervolgens op latere leeftijd nog steeds hoog van de daken te schreeuwen. In huidige (oude conditionering) was het "normaal" om te leren je sterker te tonen dan je bent, je emoties te verbergen, te vertellen wat een 'geweldig' werk je doet en is er een race ontstaan om wie het duurste huis kon betalen en de duurste auto. Huisje, boompje beestje en zo luxe en groots mogelijk. Zoveel mogelijk uren werken en maar niet aan de wereld laten zien wie jij binnenin voelt te zijn.

Het is hier in die wereld niet belangrijk om je te uiten, iedereen moet maar zoveel mogelijk hetzelfde doen en zijn en dat is "normaal". Het is ook normaal om psychische problemen te hebben (omdat mensen niet hebben geleerd met emoties om te gaan), normaal om veel onder de leden hebben, normaal om 'problemen' te ervaren in alles wat je doet. Want iedereen heeft problemen? Dus is het gewoon?

 

Problemen zijn een kenmerk van ons menselijke karma, een kenmerk van niet dieper kijken naar de psychische oorzaken van iemands welzijn. En omdat gevoel geen rol speelt ontploffen er allemaal kleine bommetjes in die levens van mensen die oppervlakkig leven. Er totaal geen notie van nemende dat dingen anders kunnen. Het niet willen zien en niet willen weten, je kent het wel.

 

Vanuit dat werkt het negatieve van het ego in en dat zit heel erg diep in het DNA van mensen, naast het feit dat het een deel generatief is heeft het ook de maken met de opvattingen van de mensen om je heen. Je wordt "geinfecteerd"  met andermans mening en als je zelf niet gaat nadenken ben je niet authentiek, niet in je kracht, niet wakker. Het volledig in je ego leven noemen we in de volksmond daarom ook "slapen" en wanneer men begint te voelen dat er meer is, dan heet dat "ontwaken", oftewel het tot dieper besef komen dat je niet meer in dat egostuk wil leven. Oftewel het fysieke leven wat je nu kent, het 3d gaat naar een dieper niveau, 5d=5e dimensie of hoger en dat staat gelijk aan wakker ziel bewustzijn.

Ontwaken heeft niets te maken met het inzien van wat er nu globaal gebeurd, het kan er wel een trigger naartoe zijn, het is een klein onderdeel uit de grote hoop stront aan karma wat wij als mensen hebben gecreeert. We moeten alles inzien, niet alleen dat gedoe met de "cabal" wat ook heel belangrijk is, we moeten ook onzelf gaan zien staan en gaan liefhebben. Voeg dat hele plaatje aan inzichten nu bij elkaar, dan heb je een complete ontwaking in de zak. En dan zal je zien, dan is er nog veel, veel en veel meer te leren en te zien. Dat is namelijk pas het begin.

 

Angst

De mens heeft eeuwen geleefd in onderdrukking en angst en komt nu langzaam tot besef dat het nu onder een vergrootglas wordt gehouden en heel zichtbaar wordt.

De mens heeft overleeft en is vergeten wat het leven daadwerkelijk is, het ego wordt onder controle gehouden door de externe omstandigheden waar wij in hebben leren "leven". Zeer kwalijk.

Het ego was de basis van de slavernij, een angst die misschien lang nodig is geweest om onszelf in leven te houden is vandaag de dag springlevend. En daar komt het, die angst is onnodig!

 

Het (Negatieve) ego wordt gevoed door de volgende energieen:

- Terror (aanvallen, trauma, oorlog, demonen)

- Boosheid

- Angst

- Verdriet

- Schuldgevoel

- Jaloezie

- Depressie

- Lustgevoel

 

Met voeding bedoel ik dat als je deze emoties aanhoudelijk aandacht geeft en erin verdrinkt je de duisternis in jezelf laat groeien. Je gaat er dus in een soort cirkeltje in hangen waar je heel diep in verzeild kan raken(Dit is je eigen karmische cyclus geworden). En als je niet oppast kom je er niet meer uit. Maar dit gebeurd dus al meteen in de opvoeding doordat beide ouders bijvoorbeeld ruzie hebben, vader moeder mishandeld, moeder verdrietig is etc etc. Het gebeurd dus onbewust en bepaald ons verdere leven. Snap je nu waarom zoveel mensen psychische problemen hebben? De ene getraumatiseerde ouder, volgt de volgende op.

We leren niet omgaan met deze dingen, dat maakt het leven zwaar en niet meer te hendelen als het echt heel erg veel wordt. Maar vind je het gek? onze ouders hebben dit ook niet geleerd...niemand. Iedereen heeft een vorm van heling nodig, niemand is traumavrij, niemand.

 

Omdat iedereen heling dient te vinden...

(iedere ziel vindt hierin uiteindelijk zijn weg wanneer het zijn/haar tijd daarvoor is)

loopt iedereen rond met een opgeblazen ego, tekort aan zelfkennis, hoogmoed, grootheidswaanzin, prestatiedrang, hard en kil in persoonlijkheid, harteloos, gevoelloos, gevoel ontkennende en o wat weet iedereen het allemaal goed.

In de spirituele wereld (helaas) des te meer, veel denken het "wiel" opnieuw uitgevonden te hebben, door hun transformatie heen te zijn (en de week erop weer zichzelf gigantisch tegen komende), geweldige concepten hebben ze bedacht om zichzelf financieel te onderhouden en vragen soms achterlijke bedragen omdat ze iets "bijzonders" bieden, vinden ze zelf.

Maar als je ze confronteert staan ze niet open voor reflectie, ze worden boos en manipuleren je en dat noemt zich spiritueel?

Het feit dat iemand de confrontatie niet kan incasseren zegt dat iemand op zijn ego getriggerd wordt en er nog een trauma of pijn heeft liggen op het thema waarmee het geconfronteerd wordt, iets karmisch wat nog niet dieper bekeken is. Zolang dat stuk niet begrepen is, is alles vanuit het ego gereageerd. Angst dus, angst voor reputatieverlies bijvoorbeeld.

 

Iedereen heeft wel een beetje narcistische trekken van tijd tot tijd, iets wat heel menselijk is. Net zoals dat iedereen een beetje autistisch kan zijn, allemaal heel gewoon. Maar mensen kunnen daarin ook doorgeslagen zijn, een soort starre structuur aanhouden uit angst om uit de comfortzone te gaan, allemaal ego. Zelfs die gedachten die je elke dag hebt die berusten in de gebruikelijke zorgen, allemaal heel normaal maar bij veel mensen, vooral spirituele mensen die vers in ontwaking zitten kan het heel extreem zijn bijna tot psychose achtig. Dat is een tijdelijke fase, maar er zijn mensen werkelijk aangezien voor een psychose die gewoon in een dergelijke fase zaten. Het oordeel, het is egokwestie, iedereen maar labelen omdat je anders niet weet wat je met zulke mensen aan moet. Maar in ontwaking gaan al deze dingen voorbij, al het negatieve van het ego is niet meer relevant maar je moet het wel allemaal in gaan zien!

 

Jezelf niet meer belangrijk vinden

Je kunt jezelf niet meer belangrijk vinden op twee manieren beredeneren, in dit proces leer je juist wel om jezelf te begrenzen en eerst voor jezelf te zorgen. Dat is echt absolute prioriteit wil je het verder schoppen spiritueel (als leraar, healer, trainer, schrijver, wat je ook dient te doen maar transformerende), eerst jouw kop vullen en dan kan je andere ook helpen hun kop te vullen.

Een lastig thema en dan heb je het voor elkaar en dan kom je in dit gedeelte terecht, je moet je ego loslaten. Wat betekend dat je jezelf niet meer belangrijk vindt, maar de ander wil helpen wat het jou ook kost.

Dit betekend dat het stukje narcisme wat jij voor jezelf hebt gehouden eigenlijk los gaat laten, iedereen heeft wel van die momenten dat je met jezelf wilt zijn en de hele wereld voor je gevoel kan doodvallen. Dat is prima. Maar als je perse die nieuwe Gucci tas wilt hebben en daarvoor je zieke oma niet wil bezoeken, dat is narcisme.

 

Je moet goed voor jezelf zorgen, gezondheid voorop stellen en rust nemen wanneer je het nodig hebt, op tijd vrij van je werk nemen en grenzen stellen naar mensen als ze je eigenwaarde aantasten, dat heet zelfliefde. Maar als iemand ziek is of in nood en iemand wil je ergens bij hebben, dan ga je er naartoe. Dan sla je die sauna even over of je middagje zon, dan ga je er naartoe. En dat is wat er met deze fase bedoelt wordt.

Valt me op hoeveel dingen er tot in het extreme worden beredeneert, maar denk niet moeilijk. Maak je keuzes aan de hand van gevoel, doe dat altijd. Voel wie je nodig hebben, voel om wie je geeft en om wie jij geeft en sta gewoon klaar als je nodig bent, zo moeilijk is het toch niet?

 

Je mag leren accepteren dat het leven niet altijd doet wat jij wil, wees flexibel en niet stug. Met beide beentjes op de grond en blijf voor jezelf instaan.

Maar sta ook in voor een ander als het moet, bescherm mensen, heb ze lief en geef wat je voelt te kunnen geven.

 

Ego is niet alleen maar negatief;

 

Het positieve ego

Is de praktische kant van het leven, zorgen voor geld (niet meer dan nodig) om je vaste lasten te kunnen dekken. Het is het weten hoe je door de winkel moet lopen, het is de zelfzorg, de primitieve behoeftes zoals eten, lust (kan zowel positief als negatief zijn), behoefte aan aanraking en een warme douche, liefde willen, die knuffel en met anderen willen zijn. Want we zijn toch kuddedieren, alleen hoeven we geen schapen te zijn. Dat mogen mensen gaan onderscheiden.

Zelfbehoeftes zijn niet verkeerd, maar dat is ons wel geleerd, want het komt uit een slavenevolutie voort (nog steeds), dus zet je jezelf weg voor je "baas", je bovenburen en je vrienden, je houdt je in omdat je buren geen harde muziek willen horen of omdat je morgen weer om zeven uur op moet staan om achter de lopende band of om op kantoor te werken. Daarom ga je niet nachtelijk naar de sterren kijken of een feestje bouwen, ondanks je dat eigenlijk wel wil doen.

Je doet dingen niet omdat ze "niet gepast zijn" of omdat de overheid niet wil dat je ze doet, maar als jij bepaalde dingen wil doen moet je die gewoon doen. Niet denken wat een ander ervan zal denken, natuurlijk binnen de proporties, maar mensen kunnen niet meer gek doen. De primitieve "wilde" behoeften worden altijd weggedrukt, maar het is onze natuur. Een stuk waarvan we onszelf weer worden, zonder aan te passen, dat is het positieve ego, de oerbehoeftes die in ieder mens zitten maar diep zijn weggedrukt. Daardoor raken mensen depressief en gefrustreerd.

 

Het authentiek zijn gaat niet alleen maar over die zo hoog mogelijke frequentie het gaat ook over de 'wilde vrouw' en 'wilde man' in ons die zorgen voor polariteit tussen man en vrouw (wat enorm zoek is geraakt in deze maatschappij) , de lagere behoefte, het aarde stuk dus. Lusten zijn niet fout, zolang ze niet doorslaan en mensen schaden, een man heeft nu eenmaal meer libido dan een vrouw en andere behoeftes. Maar mannen zijn vrouwelijke softies geworden en vrouwen zijn mannelijke bitches geworden, beide doorgeslagen naar de andere kant. Maar de "oer" energie brengt de balans daarin weer terug. Feitelijk een mensenstuk, het ego waar de weg een beetje in verloren is geraakt. Dat vinden we terug in het positieve ego, het stuk wat gewoon bij ons hoort zonder omwegen. Punt.

Er lijkt spiritueel nog niet veel over gesproken te worden, het is een vergeten stukje wat er gewoon mag zijn.

 

Voor een ander, jezelf willen geven

En je eigen behoeften, soms zelf die oerbehoefte als er nood is, gewoon even kunnen parkeren. Gewoon omdat iemand je op een moment echt nodig heeft. Doorzien in jezelf waarom je je daar tegen hebt verzet je hele leven, begrijpen dat jij helemaal niet zo groot en belangrijk bent. En ook al ben je het wel, dat zelf vooral niet vinden/parkeren, wegleggen, je niet aandringen bij mensen omdat jij vindt dat jij hun aandacht nodig hebt, nee, dat doe je niet meer dan. Je geeft jezelf wat je mist en wat je krijgt leer je waarderen, hoeveel of hoe weinig dat ook is. Je leert waarderen wat mensen wel in je zien, je leert dat je zelf niets bent, niet belangrijk bent. Hoe belangrijk je ook bent (denk jij), dat ben je NIET. Een stofje zal je zijn. En een stofje kan een kettingreactie veroorzaken dat meerdere stofjes gaan bewegen, maar trek je dan de eer naar je toe? Of blijf je liever bescheiden op de achtergrond?

 

Je leert dat die eer er niet toe doet, je laat alles los wat je "groot" maakt, hoe "groot' je ook bent. Want het is niet meer belangrijk, je vindt het belangrijker dat andere happy zijn zonder voorwaarden. Je laat mensen gaan, claimt ze niet meer omdat "jij iets wil", nee dat verdwijnt. En het is oke, want je hoeft niets te bewijzen. Je leert dat je niks meer hoeft te doen om jezelf te zijn, je hoeft niet harder te lopen dan jij kan en je hoeft ook niet extra je best te doen. Je leert dat je gewoon goed genoeg bent omdat je hier aanwezig bent en iets kan doen voor anderen en dat dat op zichzelf heel mooi is, het hoeft niet op een andere manier dan die van jou (tenzij je nog vanuit oude conditioneringen zoals iedereen doet), je leert dus af wat iedereen doet. Want zoals jij doet, dat is goed genoeg.

En dan weet je dat je authenciteit hebt bereikt....

 

En als je dan ook nog eens klaarstaat voor een ander zonder jou eigen behoeftes te vervullen, dan ben je geslaagd voor deze test.

Herken dit in je eigen karmische cyclussen allemaal!

Dan kan je dat ego pas echt loslaten, bijwerkingen zijn bij iedereen anders, lees dus goed je eigen verhaal voor je denkt dat je die deur kunt sluiten.

Want het ego saboteert zichzelf, 'Ik ben er al'

 

;-)

 

Gerelateerde blogs

Alles over transformatie 1

Alles over transformatie 2

 

Transformatie 1

Transformatie 2

Transformatie 2.1

Transformatie 3

Transformatie 4

 

De wereld vanuit ontwaakt perspectief

Thuiskomen

Mijn verhaal tot tweede inwijding

 

Transformatiehealing 2020

 

Wat kan sjamanistische healing voor jou betekenen

 

Naar de homepagina

Naar de blogpagina