· 

Droom

Aangemoedigt door stilte, vol in mijn geloof,

mijn kracht en mijn waarde en dan deze kloof.

 

Een kloof van pijn en ongeloof, omgeven door woorden,

alleen maar woorden, inhoudsloos.

Deze dans der liefde die nooit gedoofd zou worden,

heeft zijn beste tijd gehad.

Er is niets meer om voor te vechten, alle vuur door water nat.

 

Zoals de 'vis' zwom door het water, gelovend in zijn eigen droom,

dat het ooit beter zou worden, opgegaan, verteerd en in toom.

 

Beheerst door zijn illusie dat hij op droog land leven zou, zijn idealisme werd zijn dood.

Nu is de 'vis'  gestorven, ligt op een brood.

 

Nooit zal hij meer zwemmen in de wateren zoet,

zijn idealisme wat hem de das om doet.

Gekermd door zijn demonen, de weg niet langer vrij,

deze droom en liefde voorgoed voorbij.

 

Copyright