Het leven.....

Het leven, is als stromend water en beweegt zich constant heen en weer.

Mensen komen, mensen gaan,

soms doet het enkel even zeer, soms moeten bepaalde ervaringen eerst ontstaan.

 

We hebben geen grip op wat komt en gaat,

we hebben geen controle over met wie het leven wel en niet verder gaat.

We hebben verdriet en we hebben pijn, kijken de dood in de ogen om te beseffen dat we hier niet zomaar zijn.

 

Het leven is als een rivier de stroomt, maar soms ook stil staat.

Het leven wordt soms beloond,

wanneer je het overstijgt en het niet langer over doodgaan meer gaat.

Het is niet over tot we geleerd hebben wat we hier komen doen,

we zullen soms moeten afzien om te voelen waarom en wie en wat we zijn.

Soms kan dit niet anders dan met gruwelijke pijn.

 

Soms is er  schuld of spijt ten aanzien van daden, we kunnen het verleden niet terugdraaien.

Maar wel beter in de toekomst gaan staan, met mensen praten, open staan,

en een nieuwe frisse wind door ons leven laten waaien.

 

Soms moet je open staan voor nieuwe visies en nieuwe dingen,

gewoon even uit je sleur en in een andere wereld gaan staan. Dan kan je weer voelen, welke zaken er in je wringen, je uitspreken en naar iets anders over gaan.

 

Het leven is niet te overzien of te controleren,

dan is loslaten wat we mogen leren.

We hoeven ons nergens voor te schamen, mensen zijn we nu eenmaal,

niet alles is perfect dat is nu eenmaal mensentaal.

 

Het leven is je eigen demonen overstijgen,

je eigen zwakte en kracht mogen zien.

Niet langer de waarheid stilzwijgen,

stoppen met lijden en afzien.

 

Het leven is loskomen van de dood,

zo dat je verder kunt ervaren wat leven werkelijk is.

Bij een ego heel klein, wordt de ziel heel groot,

wordt heel, want een gebroken ziel lijdt een groot gemis.

 

Het leven is loslaten en heel worden tegelijkertijd,

het is geven en stoeien, soms heel eigengerijdt.

Laat je leiden door de liefde,

het is tijd.