De wereld door de ogen van de dieren.

Dieren, dieren zijn niet zoals wij mensen. Ze zijn niet zoals wij denken of willen dat ze zijn, of dat hoe wij ze proberen te maken. Dieren leven veelal in een groepsziel en hebben een gezamenlijk bewustzijn, maar nee, dat geld niet voor alle dieren. Er zijn ook dieren die wel een eigen ziel hebben en een zelf bewustzijn. Ook dieren hebben emoties en behoeften, een karakter. Maar ze hebben ook een eigen wil en een eigen zienswijze.

Wij mensen willen graag  geloven dat ze dat niet hebben, omdat wij ze dan een eigenschap kunnen toeschrijven die ons het beste past. Is dat niet heel erg egoïstisch? Is het niet heel egoïstisch om een dier te hebben 'om' het dier te hebben? het dier zelf heeft er niet om gevraagd. Wij eigenen het toe zodat we controle hebben over iets, omdat we geen controle over ons eigen leven hebben nemen we dan maar een dier, dan zijn alle problemen opgelost?

Nee je hebt alleen maar afleiding, maar je wordt er zelf  niet per definitie beter van. Tenzij je een dier neemt, omdat het dier dak en thuisloos is en niemand heeft om bij te zijn. Als je jezelf opoffert om een dier een fijn thuis te bieden, dan zijn je beweegredenen om voor een dier te kiezen wel integer, dat is een andere setting dan als je het doet puur alleen maar voor jezelf.

 

Voeling met dieren

In de stammen en tijden dat dieren nog naast de mensen leefde had men meer voeling voor dieren, mensen konden hun dieren nog verstaan. Denk aan de indianen die naast mustangs leefde en ze zelf trainde van wild naar tam om ze kunnen berijden, de kudde gewoon naast de stam leefde en meetrok. Men at ook wel dieren, maar dan als ze gestorven waren van ouderdom, niet om alleen maar op te eten. Men jaagde ook, maar niet alleen maar voor de eer maar omdat men voedsel nodig had om te leven. Tegenwoordig is jagen een sport voor de eer geworden en de dieren die er aan sterven daar wordt verder niets mee gedaan, Men jaagt omdat dieren overlast geven volgens de redenatie van een paar mensen die vergeten zijn wat natuur is, omdat ze vogelpoep op hun auto vinden, omdat ze dieren die ze zelf hebben opgesloten laten verhongeren, omdat de mens de natuurlijke balans in de natuur niet met rust kan laten. Dat zijn de enige redenen waarom men zo  'harteloos' met het leven om gaat.

Mensen voelen zichzelf niet meer, daarmee ook de natuur niet meer. Als ze zouden vragen aan de dieren wat zij zouden willen, dan zou hun antwoord zijn'; laat ons met rust en laat ons vrij.

 

Ik ben er eerder niet echt voor uit gekomen, maar altijd al heb ik ze gevoeld en 'gehoord'. Alles begon met mijn eigen pony, door hem moest ik wel gaan voelen. Op moment dat ik voelde en zag dat hij op en kapot was en lichamelijk niet meer verder kon, verklaarde mensen mij voor gek. Want; hij loopt nog, hij is nog vrolijk. Zeiden ze.

Vergetende dat een paard een prooi en vluchtdier is en dus alles doet om zijn pijn te verbergen, tegenover mij wilde hij altijd zijn best doen hoe klote hij zich ook voelde. Dus hij ging door, tot hij er bijna bij neerviel. Want het is een paard en paarden vechten voor hun leven tot ze desnoods een hartstilstand krijgen, alleen paarden leggen niet zo gauw zelf het loodje, het zijn vechters. Mensen die dus beweren dat hij nog zou kunnen, keken alleen maar naar de buitenkant. Ik voelde elke dag even naar zijn toestand en ik voelde op een gegeven moment ook gewoon dat zijn levenslust weg was, hij had al veel pijn. In zijn benen, zijn buik. zijn hoofd en zijn temperament wat hij ooit had, was er niet meer. Wanneer je niet naar binnen kijkt en voelt, kom je dat nooit te weten. Kijk naar de ziel van een dier, kijk hem aan in zijn ogen en vraag wat hij wil, wat jij wil is niet belangrijk.

 

Mijn katten heb ik niet omdat ik ze voor mezelf wilde. De eerste heb ik van straat geplukt omdat ie duidelijk verlaten was en alleen, de tweede komt uit een stal waar het normaal was dat die dieren elk jaar weer een nestje maakte. Castreren was onzin, zo belanden er over het algemeen veel te veel dieren in het asiel. Omdat men castratie en sterilisatie te duur vindt, of zielig, of onzin. Maar die dieren, waar er al veel te veel van zijn worden allemaal afgedankt en gedumpt. En waarom? omdat mensen zo nodig een nestje willen; 'want het is zo leuk'. Over egoïsme gesproken.

Nummer drie stond hier onder mijn balkon te blèren, ook door niemand opgehaald en die wist duidelijk dat hij hier moest zijn. Dit soort dingen berusten niet op toeval, ze voelen intuïtief heel goed aan wie bij ze horen.

 

Ik heb een paar cavia's gehad, waaronder een beertje en een paar zeugjes met een heel duidelijk karakter. Ik had een vrouwtje wat duidelijk door inteelt niet vruchtbaar was en omdat ik fokte zaten mijn beren apart en niet gecastreerd. Dat vrouwtje liet ik bij een beertje zitten omdat ze de rest van de vrouwen niet zo moest, dat beertje en zeugje werden vervolgens onafscheidelijk van elkaar.

Toen zij opeens ziek werd en ik te laat richting dierenarts ging en zelf al van alles had gedaan, begaf zij het aan het einde toen ze bij elkaar waren. De beer had een zeer sterke aanwezige ziel, ik zag dat op moment dat zij stierf er bij hem een traan in beide ogen schoot en het sneed door mijn ziel.

Hij is daarna ook nooit meer de oude geworden en hij werd ontzettend somber, hij is uiteindelijk aan somberheid en depressie overleden. Hij kon niet met anderen en castreren was hij te oud voor. Ik heb het zelf ook niet altijd goed gedaan, ik had er ook veel spijt van dat ik hem geen maatje kon geven op dat moment.

 

Voeling voor dieren is zo belangrijk. Mensen zijn totaal vergeten hoe dat is omdat ze ook zichzelf kwijt zijn in  de wirwar van het leven.

Als men zichzelf weer zou vinden, zich niet zoveel zou aantrekken over wat andere van ze zouden denken en verantwoording zouden nemen over hun hart en deze weer zouden openen. Dan zouden ze de dieren ook weer verstaan.

 

Snuitje

De cavia op de foto is snuitje. Ik kijk hoe zij haar hooi tevreden eet in een schoon hok. Ze zijn blij met zijn drietjes dat ik ze heb verschoond en momenteel in behandeling tegen schimmel, eentje wordt gek van de jeuk en ik heb allemaal goedjes gekocht van mijn laatste geld om ze zo snel mogelijk van die narigheid af te helpen. Snuitje komt net als de andere twee uit de cavia opvang, ik heb ze niet als baby gekocht maar allemaal als eenjarige en eentje is een gecastreerde beer. Een prachtige zilver-agouti, wat droomde ik vroeger om zo'n beestje te hebben, hij bleek de schimmel al bij zich te dragen en ik heb nu een jaar met onverklaarbare schilfers lopen knokken bij hem, hij blijkt uiteindelijk de rest aangestoken te hebben. Altijd veel met cavia's gedaan, maar dit is de eerste keer met schimmel.

Ik kijk naar ze en ik droom van een grote tuin met een mega grasveld waar ik ze op los kan laten, ik zie ze graag vrij rennen en blij zijn. Hun hok is al vrij groot voor ze en dat is natuurlijk fijn, maar eigenlijk wil ik ze gewoon het beste geven.

Ik wordt blij van de gedachten dat ze nu toch redelijk tevreden lijken te zijn, als ik ze oppak om te behandelen protesteren ze wel, maar nu ze in de gaten krijgen dat ik het doe om ze te helpen worden ze steeds makkelijker.

 

Vrijheid

Dieren hebben vrijheid nodig, huisdieren die onbeholpen zijn  zoals cavia's of paarden die zo aan de mens gehecht zijn en alles doen voor ons, ze zouden dag en nacht lekker vrij buiten moeten kunnen lopen.

Mensen kennen zelf geen vrijheid meer en leggen dat dan hun dieren op, omdat men leert vanuit diversen industrieën hoe ze zogenaamd voor hun dieren moeten zorgen.

We hebben zelf dingen 'onveilig' gemaakt, betuttelen dieren net zoals wij andere mensen betuttelen; want zo zien wij ze graag.

Maar die dieren willen alleen maar een goede verzorging, vrijheid om te gaan en staan waar ze willen en ze hebben ons nodig om te overleven, door goede voeding wat van nature goed voor ze is bijvoorbeeld.

 

In elke sector zijn 'brokjes' voor dieren, veelal gemaakt vanuit gemodificeerde granen met o.a. pesticiden. Net zoals het voedsel van mensen is bewerkt met allemaal troep is dat voor dieren niet veel anders.

Mocht je iets goeds willen hebben dan is het peperduur maar vaak geen haar beter, dit zijn illusies die ons mensen aan worden gepraat en dan hebben wij het gevoel dat we het goed doen. Terwijl we in werkelijkheid wederom in de verkoop praatjes trappen. Maar die dieren moeten toch eten, dus nemen we vaak maar hetgeen waarvan we denken dat het beste is.

 

 

Door de ogen van de dieren

Doe eens de moeite om verder te kijken dan wat je hebt geleerd of weet vanuit boeken. Doe eens moeite om een dier te 'voelen' en hem in zijn ogen kijken, voel eens zijn ziel. Is hij een groepsziel? of heeft hij een heel duidelijk individueel karakter?

Ga eens voelen, voel je pijn? voel je ongenoegen? wat is er met je diertje aan de hand?

 

De wereld door de ogen van een dier bekijken kan soms pijn doen, voor jouw als mens. Je wordt namelijk geconfronteerd met de ware aard van de mensheid, wat men de dieren aan doet. Maar jij bent wel de eerste die daar verandering in kan brengen door zelf het goede voorbeeld te geven. Te stoppen met vlees eten of alleen vlees eten van een dier waarvan je zeker weet dat het een waardig leven heeft gehad. Stop met graaien in de supermarkt naar vis die gekweekt is en gevoed wordt met zeldzame oceaan-vis waardoor de oceaan leeggevist wordt. Stop met graaien naar vlees omdat het goedkoop is, omdat er weer voor niks een te grote hoeveelheid is afgemaakt. Stop met liegen tegen jezelf dat je bepaalde dingen nodig hebt die in werkelijkheid maar een klein deel van je voedsel te horen bevatten. Stop met te zeuren over bomen die licht weg nemen en maar achteloos om te hakken, ja ook bomen hebben gevoel. Kijk eens hoe ze vogeltjes hun nestjes in zich laten bouwen? kijk eens naar de draagkracht van een boom en ga die boom eens voelen.

 

Door de ogen van de dieren is de boom heel nuttig, een eekhoorn stopt zijn wintervoorraad erin, een haas graaft zijn hol misschien wel onder de wortels, de vogeltjes zijn veilig voor katten en kunnen hun eieren erin leggen, etc etc. Zonder bomen hebben dieren geen beschutting en ook minder te eten. Denk aan dennenappels, notenbomen, vruchten bomen, laten wat op de grond vallen om vervolgens ofwel in de grond opgenomen te worden voor nieuwe vruchtbaarheid of anders om op gegeten te worden door insecten. Grotere dieren hebben weer beschutting tegen de zon en regen van een boom. Ik vond het vroeger verschrikkelijk dat mijn paard op een wei stond zonder enige beschutting dag en nacht ongeacht het weer. Dat buiten zijn is goed, maar het geen beschutting hebben stuitte mij tegen de borst, het is niet natuurlijk.

Vee hoort op weides met bomen, kijk maar eens naar oude foto's hoe dingen eerder waren qua natuur/dieren verhoudingen. Als we alles gewoon hun gang zouden laten gaan, zou er balans zijn in alles wat leeft. Maar dat is totaal ver te zoeken. In aangelegde natuur zoals de Oostvaardersplassen kan het alleen maar goed gaan als ze meerdere gebieden aan elkaar zouden verbinden zodat de dieren verder op zoek konden gaan naar eten, dus hoe ze oorspronkelijk leven. Je kunt niet een gebied afbakenen en dan zeggen dat die dieren voor zichzelf moeten zorgen. Als je zo nodig een hek ergens omheen moet gooien, zeg dan niet dat de natuur zich op een natuurlijke manier in stand houdt. Voer dan of bij, of verbind alle natuur van Europa aan elkaar als een geheel. Kijk dan niet op als er mensen als Britt Dekker, mensen die nog wel een beetje door de ogen van een dier kunnen kijken, gaan protesteren en vertellen dat die dieren hooi nodig hebben. En haal dan niet dat hooi weer weg, dat is pas harteloos, zeker als die dieren sterven aan een hongerdood.

Als mensen sterven van de hongerdood, leg je ze dan ook eten voor hun neus en zeggen ze dat ze het niet op mogen eten? of wel?

 

Door de ogen van de dieren, zijn mensen moordenaars. De dieren hebben pijn van verlies, ze verliezen hun beste maatje omdat wij mensen hun vlees willen hebben. De ziel onthoud dit en gaat naar een volgend leven, verliest in het volgende leven weer iemand die hem lief is of maakt een massa-slachting mee. Al die pijn wordt meegenomen. Dieren kennen verdriet, verlies, depressies en ook heel veel liefde en vergeving. Want wij behandelen ze 'zoals wij denken dat goed is' en ook al is het helemaal niet goed, ze vergeven ons toch. Omdat ze weten dat sommige mensen niet beter weten. Al die herten die om niks worden afgeschoten, ze vergeven, maar kennen daarmee wel pijn en verdriet en veel verliesgevoel. Mensen moeten begrijpen dat ook al vergeeft een dier ze, dat het geen vrijbrief is om maar te mogen doen wat je wilt met ze. Ze vergeven omdat ze weten hoe dom sommige mensen zijn, mensen onwetend zijn. Ik vergeef ook mensen die niet 'zien', omdat ik hun onwetendheid vergeef. Dat is geen vrijbrief om maar op deze weg door te denderen, voor niemand.

 

Door de ogen van de dieren doet elk gewas op aarde er toe, het is hun eten, hun genezing bij ziekte. Hoe minder groen er op de aarde is, hoe meer eco-systemen er gesloopt worden. Oftewel, een ander woord voor natuurlijke balans. Wie stopt die mensen die zo nodig palmolie moeten hebben en al die regenwouden kappen? enig idee hoeveel soorten daar leven in hun natuurlijk habitat waar ooit iedereen met zijn tengels vanaf bleef?

In het tropisch regenwoud leeft het grootste aantal dierensoorten, van vogels tot apen, roofdieren en insecten van de hele wereld!!  als ergens een grote populatie in dieren leeft is het daar!!

Waarom al die bomen omhakken? waarmee gewassen die naast die bomen leven en net zo belangrijk zijn ook omhakken. Omdat men zo nodig palmolie moet hebben? en waar zit het in? in bijna alle bewerkte producten in de supermarkt, let op wat je koopt! Hou de boel niet in stand, maak je eigen eten in plaats van al die meng zakjes en dingen. Eigen eten is veel lekkerder en verser dan al die dingen waar dit soort producten in gebruikt worden, de mensen zijn lui geworden. Laten we daarom de grootste populatie op aarde maar doodgaan? omdat wij te lui zijn om zelf over ons eten na te denken? Daar komt het lullig genoeg wel op neer lieve mensen.

En nee, een klimaatakkoord gaat niet werken daar is het al te laat voor. Maar we kunnen beter massaal ons best doen om zelf de dingen in ieder geval wel goed te doen. Hiermee beïnvloeden we namelijk de markt, de markt (ja ik begrijp ook economie) wordt in stand gehouden door de vraag van de mensen, als de vraag veranderd, dan veranderd het aanbod ook. We kunnen zeuren op die massa boeren, maar stop dan eerst met zelf zo veel vlees te eten en het gewoon iedere keer te kopen. Als jij wilt dat die massa boeren stoppen, stop dan zelf met vlees eten 'omdat het toch al in de winkel ligt'. Want omdat jij het koopt, blijft het in de winkel liggen en heeft protest geven geen nut, het beste protest is de vraag veranderen, dus niet aannemen wat wordt aangeboden.

Zelf nadenken is toch echt de sleutel, een beetje meer moeite doen is al het halve werk.

 

 

Door de ogen van de dieren, zijn wij helemaal niet zo goed als dat wij denken dat we zijn. In de paarden wereld worden paarden getraind tot ze letterlijk kapot gaan om vervolgens zelf de eer op te strijken en zo'n paard is op ruim voor zijn twintigste levensjaar. Dat zou voor een mens betekenen dat hij ruim voor zijn vijftigste lichamelijk helemaal kapot is. Gelukkig zijn er in de paardenwereld ook steeds meer mensen die opstaan voor een meer natuurlijke manier van rijden die voor zowel paard als ruiter (meer gevoel) veel vriendelijker is, ook deze mensen hebben een zware taak om al die eigenwijze koppige mensen wakker te schudden, ik heb met ze te doen want ik weet hoezeer men ook daar nog een eigen plan in blijft trekken. Respect voor deze mensen.

Asielen die vol zitten met honden en katten, wat mede een gevolg is van al die nestjes die maar gefokt worden, alles is vrijwilligerswerk en die mensen ploeteren ook. Die dieren worden ingeslapen als ze uiteindelijk geen baasje vinden, waar ze een gelukkig leven hadden kunnen hebben maar het ze ontnomen is.

Broodfokkers die dieren houden onder verschrikkelijk erbarmelijke omstandigheden puur voor het geld, waar weer de dieren de dupe zijn. Natuurgebieden waar men dieren 'natuurlijk' houdt of wat er voor door moet gaan, maar lang niet voldoet aan wat een natuurlijk habitat is.

Dierentuinen die knokken tegen dierensterfte en meedoen aan fokprogramma's om dus wel dieren wild weer uit te kunnen zetten, wat feitelijk door ons mensen is verpest. Er valt niet tegenop te boksen, sommige dieren sterven gewoon uit.

Varkens en koeien, kippen, in veel te kleine stallen op gehokt die leven in enorme stress, voor de kiloknaller, maar nooit een glimp daglicht hebben mogen ontvangen. Om komen in een brand  ontstaan door de zwavel,omdat ze geen kant op kunnen en de giftige lucht geen kant op kan door slechte ventilatie.

Vissen die worden gevangen en gedood omdat de 'toevallig' in een net belanden waar maar een enkele vissoort in wordt gevangen (sortering), maar ze zijn wel dood. Japanners die ondanks verbod gewoon walvissen blijven vangen, chef-koks die zo nodig een kreeft levend in een kokende pan water moeten gooien 'voor de kleur'.

Moet ik nog even doorgaan?

 

Lieve mensen, wordt alsjeblieft wakker, In alle opzichten alsjeblieft!

Open je hart voor de natuur en de dieren en hoor eens wat zij te zeggen hebben, ze hebben ons nodig om te kunnen herstellen. Wij hebben het verpest, alleen wij kunnen beter doen. En wij moeten dat doen, NU.

Niet volgend jaar of volgende week, ook hier is het twee voor twaalf.

 

Kijk door de ogen van de dieren, ook al doet het pijn.

De pijn is de waarheid die we nu eenmaal zelf te incasseren hebben voor wat we zelf veroorzaakt hebben, ruim dus ook zelf je rotzooi op.

 

Liefde, licht en kracht.

Een kusje en bedankje van snuitje.