Losgelaten

Dit was het dan,

mijn kleine stoere man.

Precies twee jaar geleden heb ik je moeten laten gaan,

maar nog iedere dag, maak je deel uit van mijn bestaan.

Je ziekte was zwaar maar je gaf nooit op, iedere dag was ik er voor je om te doen wat ik maar in mijn machten had.

Mijn kennis en zelfvertrouwen heb je vergroot,

je leerde me mijn gevoel vertrouwen en zorgde dat ik in de dagelijkse routine nooit wat vergat.

 

Door jou werd ik geleid, door andere werelden die ik nog niet kende. Beginnend sjamanisme in, mijn eerste krachtdier, waar ik jou aanwezigheid direct herkende.

Vanochtend was je weer bij mij sinds lange tijd, ik voelde je vacht weer door mijn handen glijden.

Je bracht mij naar mijn laatste knuffel die ik jou kon geven,

ik voelde de rust in jou geest, dat je klaar was met leven.

Vanochtend voelde ik je zuiver en goed, je bent mijn gids en leidt mij, je voedt.

 

Je voedt mijn hart met liefde zoals je altijd al deed,

je geeft mijn ziel zichzelf terug, zoals je hier op aarde ook al je taak voldeed.

Je weet ik heb je losgelaten, al heb ik je nooit echt hoeven laten gaan.

 

Losgelaten heb ik slechts jou fysieke lichaam, je geest vervult mijn hart nog steeds met liefde.

 

Losgelaten heb ik jou geest,

losgelaten heb ik jou ziel.

Je bent vrij mijn kleine man,

voor eeuwig in mijn hart, alle lessen die je mij hebt geleerd.

Nu draag jij mij over, dit was het dan.

 

Het is goed, ga in vrijheid mijn liefste.

RIP Moonlight

2000- 26-8-2016

 

Opgedragen aan Moonlight In Kracht, Ode aan Mijn Grote Liefde