Als de liefde niet bestond..

Als de liefde niet bestond, wie hield het vuur in onze harten dan brandende?

 

Als de liefde niet bestond, kenden wij slechts gescheidenheid, geen weg om te gaan, geen weg om de liefde te omarmen in zijn puurheid.. geen innerlijk verbond.

 

Als de liefde niet bestond: Brandde in vele huizen geen licht, was er geen warmte om ons aan te warmen, was er geen licht wat in het duister stond. Als de liefde niet bestond..

 

Als de liefde niet bestond, was jij nooit bij mij gekomen, had ik nooit zulke mooie dromen, waren de wegen die ik zag slechts zwart van kleur, hadden de bloemen geen geur. Als de liefde niet bestond..

 

Als de liefde niet bestond: Kon mijn hart niet branden als vuur, verbinding met jou maken elke seconde in een uur. Wie waren onze ouders dan? al die kinderen, waar waren die dan? Als de liefde niet bestond...

 

Als de liefde niet bestond; kende de aarde geen vrede maar slechts oorlog en berouw, kende mensen geen vergeving en geen eeuwig trouw. Konden wij mensen niet groeien en niet verder gaan, konden wij nooit weten waarom wij bestaan. Als de liefde niet bestond...

 

Als de liefde niet bestond; had ik jou nooit gegeven wat ik in me voel, nooit vergeven of losgelaten, dan had ik alles allang opgegeven en alles erbij gelaten. Maar mijn hart brand zo diep, gegrift in jou emotie en jou grieven. Ik zal in jou alles ontwaken wat spiritueel sliep, ermee wakker worden, je in een duw vooruit stieven... Als de liefde niet bestond.

 

Als de liefde niet bestond; was er geen zon en geen maan en geen nachten vol met sterren, geen engelen en geen hulp. Dan vlogen er geen vogels, kroop elke man in zijn schulp. Was alles donker in onze harten, was er geen licht op onze smarten. Als de liefde niet bestond..

 

Als de liefde niet bestond; was ik nooit gekomen nooit werk voor jou verricht, was ik niet komen opdraven elke keer weer met een dosis engelenlicht. Had ik mijn vleugels niet voor jou gespreid, was ik niet zo enorm tot heling naar jou bereid. Dan was ik gaan vliegen naar een verre zon, dan was ik terug gegaan naar huis, mijn ziel terug naar de bron. Als de liefde niet bestond...

 

Als de liefde niet bestond; was mijn bezieling nooit geweest in jullie harten, was mijn kracht nooit zo met jullie gedeeld. Had ik nooit zulke interne stappen tot jullie genomen, bleef het slechts stil, naar niemand toebedeeld. Had ik niets gedaan, werd jij niet geheeld.

Als de liefde niet bestond...

 

Als de liefde niet bestond; waar konden wij nog heengaan, samen om gewoon onszelf te zijn?  Hoe konden wij nog de mogelijkheden delen om vrij te komen van alle pijn? Hoe konden wij dan groeien naar een beter leven op aarde en voor onszelf?  Wat had nog de waarde van twee, als de één niet meer bestond?   

 

Als de liefde niet bestond; wie gaf ons deze mogelijkheid om te doen wat goed voor ons is, te aanvaarden dat we van diegene houden in ons gemis. Dat we draagkracht mogen tonen voor wie ons nodig heeft of van wie wij hulp mogen aanvaarden, mogen zien dat we al die tijd al dezelfde wateren bevaarde. Er geen terugweg meer is..

Als de liefde niet bestond.

 

Als de liefde niet bestond; waar waren dan jou vleugels en jou blijde gezicht? Waar was die grimas toen je zelf even werd verlicht? 

Kan je zien door je tranen heen van gemis? dat je nu erkend wat jou waarde wel niet is?

Dat slechts jezelf zijn de weg tot vrijheid belichaamt, je mag zijn wie je bent en je daar niet voor schaamt.  

 

Als de liefde niet bestond; zou je dan nog boosheid kennen en verdriet? Om wat geweest is en wat jou verliet? Of kan je beter zien in de ogen van de mens, de ziel van het leven. Jou ware liefde, jou ware hartenwens?

Als de liefde niet bestond..

 

Als de liefde niet bestond was je dan zover gekomen als waar je nu bent? was je opgehouden met dromen omdat je jezelf die waarde niet toekent? Was je gestopt met jezelf te zijn, door te leven in droevenis en pijn?

Had je kunnen weten dat er meer is tussen hemel en aarde en pijn slechts lessen zijn?  Had je ooit ondervonden dat gods wegen ondoorgrondelijk zijn?   Als de liefde niet bestond..

 

Als de liefde niet bestond; had jij dan geloofd en gehoopt dat ik zou komen of zou blijven? had je dan alles opgegeven of alles verder ruimte gegeven om verder uit elkaar te drijven?  Had je jezelf verhangen of was je gewoon verder gegaan? Had je leven nog zin zonder dit bestaan?

Als de liefde niet bestond..

 

Als de liefde niet bestond had ik nooit zo kunnen groeien, niet voor jou open gestaan voor wat je mij te leren hebt en hebt gedaan. Had ik nooit zo op kunnen bloeien omdat je me nieuw leven hebt gegeven, had ik nooit zo van liefde lopen beven. 

Je had geen verdere heling mogelijk gemaakt in mijn welzijn en mij leren kijken met de ogen die jij ziet,  je had mij nooit laten lopen, jezelf zo verlaten in verdriet...

Als de liefde niet bestond..

 

Als de liefde niet bestond; gaf pijn geen mogelijkheid om alles goed te maken, vergeving te schenken en nieuw bestaan te scheppen. Onze harten zo vrij hadden ons nooit de kans geboden tot deze nieuwe opening, ik had je nooit van zover af kunnen raken.

Het vuur in onze harten had nooit zo kunnen branden zoals het nu elke dag doet of ooit heeft gedaan,

er was nooit het recht tot vrijheid in ons liefdevolle bestaan. Als de liefde niet bestond..

 

Als de liefde niet bestond; had ik jou nooit vrij willen zien vliegen of maar een poging daartoe gegeven, dan had ik nooit de ruimte gegeven jezelf te zijn en voor jezelf te leven. Als de liefde niet bestond had ik nooit gevoeld wat ik nu sterker dan ooit voel, ik had nooit zover gekomen met alles en had geen enkel doel. Ik zou me vergissen als ik niet keihard zou willen schreeuwen, dat ik al heel lang van jou houdt al vele eeuwen. Dat ik het vaak verpest heb en nooit weigerde terug te komen omdat ik het niet kon, nee als de liefde niet bestond gaf ik jou niet nog een kans en was bang geweest dat er nog meer ellende van begon. Nee als de liefde niet bestond, had jou bestaan mij nooit geraakt of er zo toe gedaan, ik had je laten vallen als een baksteen en was verder gegaan.

 

Maar jou welzijn nu breekt mijn hart en ik kan niet anders dan je niet opgeven, voor je werken en alles wat je nodig hebt gewoonweg aan je geven. Ik moet wel omdat ik onze doelen en paden ken, ik je niet laat gaan omdat je dan verloren ben. Ik moet je wel beschermen en er altijd voor je zijn, ik weet mijn liefste jou hart doet verschrikkelijk veel pijn. Ik kan niet machteloos toe kijken of verder gaan, je bent mijn liefste en zal altijd in mij voortbestaan.

Daarom zal ik jou hart dragen met alle pijn en machteloze krachten, ik zal jou dragen en voordragen aan hogere machten, ik zal jou dragen en jij hoeft slechts jezelf te zijn. Jou zorgen zijn die van mij,liefste ik zal je dragen en maak je hart weer vrij.

Zodat je kan vliegen met de zwanen in de hemelse luchten, onbetwist eeuwig altijd waar je maar wilt..

Liefste ik zal jou dragen, tot alle pijn in jou voor altijd is gestild...

Jij zo diep verwond zal weer genezen in mijn hart en in mijn armen,

als de liefde niet bestond....   Ik had jou hart nooit zo willen omarmen.

 

Nuria Rosa

In licht gegeven, mijn liefde voor jou.