Tweelingzielen - Nieuw perspectief- deel 1

Al een hele tijd geleden heb ik eens een artikel geschreven over tweelingzielen en ruimde daarin keihard alles opzij qua geloof en perspectieven. Dit was vorig jaar, 2017. Vanuit een verharde energie en een frustratie waarin ik mezelf bedrogen leek te voelen kwam dat artikel tot stand. Ik heb inmiddels veel bijgeleerd en ben tot de dag van vandaag nog bezig met mezelf op een nieuwe open manier in de wereld neer te zetten. Dat is ook waarom ik hier geen romantisch yin/yan plaatje afbeeld maar een paard in vrijheid. Ik zal vandaag zo kort samenvattend mogelijk mijn nieuwe perspectief delen op een open en liefdevolle manier die iedereen kan begrijpen. Ik doe even een stapje terug en geef mijn eigen voorbeelden weg van hoe de dingen lopen en kunnen lopen in een tweelingziel bestaan. Het is tijd om gewoon heel eerlijk te zijn. Als wij zo vrij willen zijn als dit prachtige paard laat zien, vrij galopperen op een open ruimte zonder bewegingsbeperkingen. Moeten we bereid zijn om onszelf daar voor open te stellen, dus ook voor wat een ander te zeggen of te vertellen heeft. Dit paard belichaamd kracht en expressie en zijn glans straalt bijna van binnenuit kan je zeggen. Daarom kies ik ook deze afbeelding, wij mogen dat ook leren. En ook ik heb hierin nog een stuk te leren voor mezelf. Toch ben ik er al achter, dat niets is wat het lijkt.

 

Vergankelijkheid

Toen wij aan deze reis begonnen als tweelingzielen wisten wij weinig. De liefde die wij voelen voor onze "andere helft" heeft ons altijd geleid naar een beter mens te worden. De betere versie van wie wij zijn van het ene moment naar het volgende. Ik zie veel tweelingzielen halsstarrig vasthouden aan het feit te weten dat ze samen komen met de andere helft. Ik zelf kom ook "samen" en hou zelf halsstarrig vast aan het idee dat wij samen een missie hebben en zijn kennis onmisbaar is. Maar die missie is nu nog niet, wel ben ik met "mijn" missie bezig. Ik zelf hield ook altijd vast aan het liefdesidee en dat is heel mooi, maar een beperking tot verdere groei. Om te groeien dienen we vergankelijk te zijn, oftewel een open perspectief te hebben naar de wereld en naar ons eigen zielenplan. Je kunt niet groeien zolang je vast zit in een vicieuze cirkel van gedachten dat je samen gaat komen met je tweelingziel. En of het nu zo is of niet, dat staat daar eigenlijk los van. Je mag een geheel open perspectief hebben van wat jou gaat overkomen, dat is eng natuurlijk maar hier blijven zitten is ook geen oplossing. Als je wilt groeien zal je alles wat je weet los moeten laten, alles. Vergankelijk zijn is een eerste stap naar volledige vrijheid die je in je hart mag voelen. Vrijheid betekend dus niet vasthouden aan het idee dat iemand voorbestemd is om bij jou te zijn, als hij of zij dat wel is dan zal je dat vanzelf wel merken. Als je andere mensen op je pad krijgt sta daar dan open voor, want ook zij dragen iets met zich mee waar jij lessen uit kan leren. Dit zijn meestal zeer diepe zielsverwanten en ook deze mensen mag je waarde toekennen aan wat ze zijn, je kunt geen liefde belichamen als je zelf niemand toelaat. Sta jij jezelf toe te ontvangen wat er is in overgave?

 

Aantrekken en afstoten

Het langdurige aantrekken en afstoten wat tweelingzielen doen, ook wel runner en chaser dynamiek genoemd. Zal pas verdwijnen op moment dat jou "heling" onderling voltooid is. Alle karma er af is en jij je vrij kunt bewegen in de relatie, hoe actief of inactief deze ook is. Er zijn veel teksten geschreven (in verleden ook door mij) die allemaal fabels bevatten over deze dynamiek. Er is maar een enkele waarheid waar en dat is dat je jezelf toestaat alle karmische patronen van jullie te doorzien en te doorbreken. Pas als dit is gebeurd is dat aantrekken en afstoten verdwenen. 

Ik heb heel lang telepathisch een relatie met mijn tweelingziel gehad en ook daar werden we weleens boos op elkaar en stootte we elkaar af of hij reageerde zijn frustratie af op mij. Wat heel belangrijk hier is, is dat je de ander altijd vergeeft en als je bewust bent dat het een onvermogen is van de ander om verder te zien op dat moment, maar dus ook van jou zelf, praat dingen uit en vergeef elkaar altijd. Door vergeving neutraliseer je de energie en blijft er geen negatief karma tussen jullie twee hangen.  En het maakt niet uit of het op telepathisch of fysiek niveau gebeurd, net wat jullie relatie op dat moment is. Weet wel dat je altijd dichtbij jezelf dient te blijven, niet achteraan moet gaan maar ook niet moet gaan zitten wachten. Jij hebt een missie en taak te vervullen, dus ga daarmee aan de slag. En wat er ook op je pad komt, omarm de lessen die je daarin krijgt.

Ik sprak keihard uit, eerder. Ik stop met achterna zitten, ik ben er klaar mee. Ik wou altijd alles van hem maar ik werd er zelf veel rustiger van om dat niet meer te doen. Ik wist allang dat hij vanuit zichzelf weer contact zou zoeken en dan alles anders zou zijn. En dat is inderdaad uitgekomen.

 

Lessen leren en karmische relaties

Dit zijn twee aparte factoren en dezelfde. Natuurlijk heeft de tweelingziel een karmische partner om van te leren, maar het is arrogant om te denken dat alleen jou tweelingziel degene is die van die partner moet leren. Jij mag ook leren van de karmische partner van de ander. De karmische partner is meestal degene die waarmee een huwelijk is afgesloten, maar het kan net zo goed de moeder van hem of haar zijn of een goede vriend of vriendin die jullie relatie met elkaar "afkeurd".

Deze persoon is altijd een zielsverwant van jou en je tweelingziel en jij kunt heel hard willen dat ze niet bij elkaar zijn of al in de paradigma zitten dat ze uit elkaar moeten van jou en lessen leren met elkaar.

Maar jou tweelingziel gaat om met die persoon, ja om te leren maar ook om jou te leren dat jij nog niet klaar bent met jou proces. Jij krijgt in feite de kans om in jezelf alles nog zodanig op te lossen zodat je echt vrij bent van elke bindende gedachten tussen jullie. Ik zie vaak bij mensen dat ze nog pijn ervaren omdat de tweelingziel nog bij een ander is of omdat ze weer een nieuwe relatie met een ander persoon zijn aangegaan en maar blijven vasthouden aan dat ze ooit samenkomen dus die relatie maar gewoon "slikken". Pas als je vanuit eerder genoemde vergankelijke houding kunt handelen, wetende dat het je niet eens meer uit maakt wat jou tweelingziel doet of de uitkomst is ben je werkelijk vrij. Zolang jij blijft pushen dat die relaties beeindigd moeten worden zit jij fout. Het zou je niets uit moeten maken of dat zo is namelijk. 

Ook is de karmische relatie van de andere kant een les voor jou, je mag liefde en dankbaarheid voor diegene tonen en alle karma tussen jullie doorbreken om verder te kunnen. Pas als zij uit jou leven verdwijnen en je er zonder aan te denken mee verder kunt is het goed. Ik kan naar die kant slechts liefde voelen, ik weet wat zij doormaakt met hem en ik kan slechts compassie en liefde voelen. Ook bij mij begon dat ooit met onderlinge wrik en een berg karma. Ik heb haar nu lief voor wie ze is.

En als hij gelukkig is met zijn keuzes ben ik dat ook en dat heb ik altijd benadrukt en ook altijd gemeend, het gaat mij niet om met wie hij een relatie heeft, als hij maar eerlijk naar zichzelf is. En dat wens ik naar iedereen, dat is liefde en vrijheid.

En ook ik ben niet eerlijk naar mezelf geweest door mezelf in een relatie te passen die niet goed voor mij was, dus ook ik heb die fout gemaakt en ervan geleerd.

 

Heling en groei naar perspectief

Door ons zelf te helen en zelfs bewust te worden over wat onze gedachten en daarop aangesloten houdingen zijn tegenover mensen, dus onszelf leren doorzien en kijken wat we beter kunnen doen, kunnen we groeien in een zeer hoge staat van bewustzijn. Precies om die reden ontwikkel ik mijn tweedaagse cursus. Ik ben aan het "samen komen" in vriendschap momenteel, ook al geloven veel mensen niet echt dat het mogelijk is in een tijd van twee jaar. Kan ik me goed voorstellen. Maar toen de onderlinge heling was gedaan en wat ook erg hielp is dat ik hem aan zijn kant ook mocht helen omdat hij er bekend mee was, dat helpt wel degelijk en kan ook wel degelijk, was ik er op een dag helemaal klaar mee. Op die dag ben ik ontkoppeld van hem, losgemaakt. Wat over blijft is nog wel connectie maar zonder die intensiteit, ik had mijn lessen met hem geleerd en alle karma tussen ons twee opgeruimd. Daarna kwam er een ander, met net zo'n intense connectie al dan niet nog intenser. Deze man heeft mij getoond dat ik nog helemaal niet klaar was en ik werd weer geconfronteerd met mijn diepste angst en hartepijnen die ik maar kon indenken. Inmiddels heb ik ook van deze man "afscheid" genomen en mij er van losgemaakt waarna ik dus meteen de dag er na weer met mijn neus op de feiten werd gedrukt alles met mijn tweelingziel wat hij niet meer is omdat ik ontkoppeld ben, moet loslaten. Het is arrogant om te denken dat hij het is waarmee ik verder ga, het gaat namelijk helemaal niet om hem!

Steeds wanneer ik op iemand iets probeer te bouwen stort het in, komt jullie je dat bekend voor?  je word op jezelf terug geworpen omdat je de steun niet mag zoeken in de aardse wereld.

Door heling en sprongen in je spirituele groei leer je uiteindelijk dat alles in jezelf zit. En dat kan je wel zeggen en weten, maar het voelen is een totaal andere wereld. Het doet namelijk pijn en dat is een pijn die we maar wat graag uit de weg gaan met z'n allen.

Ondanks dat mijn "tweelingzielproces"  "klaar" is en ik daar vele over kan leren zit ik al in het volgende proces wat ook echt niet om te lachen is. Het is zo belangrijk om jezelf te blijven helen. Ik bied mijn cursus aan omdat er zeer diepwerkende methoden zijn waar je geen honderden euro's voor neer hoeft te leggen, ik heb alles in mijn cursus verwerkt. Wie bereid is om echt diep te gaan en zichzelf op te offeren en zichzelf echt tegen durft te komen is welkom. Het tweelingzielproces is slechts een eerste stap naar dieper bewustzijn en een katalysator en sluit vrede met de gedachten dat alles misschien niet zo is zoals je hebt voorzien. En al is het zo, des te meer reden om het juist los te laten voor wat het is.  Je kunt slechts stijgen door zeer diep te dalen en de hel in jezelf tegemoet te komen.

 

 

Spirituele groei moet op de eerste plaats

Door heling toe te leren passen op de juiste efficiente wijze leer je ook spiritueel te groeien, wat opperste noodzaak is. Alles draait om een versnelde groei van ons bewustzijn, niet meer en niet minder. Je tweelingziel is slechts een klein puzzelstukje in het hele geheel en kan zeker de motivatie zijn om alles anders te gaan doen in het leven.

De gidsen, de spirits van ons allemaal werken als brugman om ons tot ze te krijgen. Daarvoor moet je je spirituele vermogens willen ontwikkelen, als je dat niet doet kom je ook niet verder. 

In een aantal voorgaande channels ook met Christus/Jeshua werd benadrukt hoe doof mensen zijn voor de waarheid, dat ze niet luisteren. En ook dat wil niemand horen, ik zelf soms ook niet. Maar mijn steeds meer groeiende vergankelijke houding zorgt er voor dat ik boodschappen steeds zuiverder kan ontvangen. Deze boodschappen leiden naar de nieuwe wereld maar als je deze niet hoort, te veel nadenkt over alles en hoort wat je wil horen kom je nergens. Het is hard maar waar. En om die reden neem ik ook alles in de cursus mee, het is zo belangrijk dat je jezelf ontwikkelt en ik leer je er mee om te gaan. Het hebben van een spirituele leraar is sowieso onmisbaar, ook ik heb iemand die mij ondersteunt in mijn leerproces en ook ik krijg soms dingen te horen die ik liever niet wil horen. Echter triggert het mij altijd tot meer groei en beter doen. En ook al is mijn "tweelingzielproces" voltooid zogezegd, ook ik heel mezelf nog regelmatig omdat er nog steeds dingen naar boven komen. Hier door leer ik de dingen weer in een nieuw en ander perspectief zien. Wat ik gister zag hoef ik het vandaag al niet meer mee eens te zijn. En als ik mezelf gisteren goed heb geheeld kan ik morgen weer herboren zijn.

Als we maar onthouden dat we onszelf toestaan te groeien en veel gedachten en theorie los te laten die we vanuit een eerder perspectief als waarheid hebben aangenomen. Dat kan vandaag al niet meer kloppen. Daarom moeten we leren om onze vermogens te trainen zodat we zelf kunnen waarnemen dat er dingen veranderd zijn.

 

Theorieen loslaten

En omdat er dingen veranderen, vanuit een eerder geleerde les wij mogen begrijpen dat ons ego toch nog een groot aandeel in het geheel heeft. Het valt mij op dat er nog veel mensen zijn die zich "beter" achten dan een ander, maar niemand is beter of slechter. Omdat er iemand toevallig als eerste heeft ervaren met meerdere mensen die diepe liefde te voelen (ik ook, met drie totaal)hadden we opeens een tweelingvlam, straal en ware tweelingziel. We geven het hondje maar een naam, zeg maar. Dit is niet lullig bedoelt maar ook dit is typisch zo'n aanname die iedereen doet omdat het "wel logisch" klinkt.  Ik leer in mijn opleiding (en ook dat hoef ik niet perse aan te nemen om dat ik groei per dag qua perspectief) dat je een tweelingziel hebt en een tweede kan hebben en ja ook drie kan. Maar dit is puur vanuit het punt gezien hoeveel jij in jezelf te helen hebt. Een ziel bestaat uit stukken en je verliest gaandeweg je levens stukken vanuit trauma en pijn en verlies, ongeacht wat. Vanuit deze stukken wordt de ziel voor het volgende leven opgebouwd en krijg je de kans om dat op te lossen, de tweelingziel draagt het grootste aantal daarvan mee en als je nog andere diepe verwanten tegenkomt kan het zijn dat zij ook nog een deel ervan meedragen. Zij raken alles in jou aan wat jij nog mag helen en gaan pas verder als jij dat allemaal hebt ingezien in geheeld in jezelf. De theorie dat we onszelf compleet maken mag je heel letterlijk nemen, je hart wordt letterlijk "vol". Je kunt deze stukken ook ophalen en direct helen in jezelf, lang leven de Sjamaanse kennis die dit mogelijk maakt om direct en efficient op te pakken. En ik spreek uit eigen ervaring. Als ik nog het gevoel heb dat ik iets mis, gun ik mezelf graag nog even een pijnlijke kijk in mijn eigen ziel om het op te lossen.

Echter de benaming en betiteling van al deze zielen die wij tegen komen kun je eigenlijk een beetje onterecht noemen, naar mijn gevoel is dit de wereld in gestuurd om ons het gevoel te geven dat we superieur zijn en een lekkere verwarrende puzzel mogen oplossen waardoor we weer van de ware aard van ons proces worden gehaald. Door dit allemaal aan te nemen en te gaan speculeren zijn we niet meer bezig met waar het werkelijk om gaat, onszelf gunnen heel te worden. Want al die bla bla theorie doet er niet toe, het enige wat er toe doet is dat wij gelukkig zijn. En wat zijn we daar goed in met ze allen, vooral in het voorliegen aan onszelf dat we er al zijn. Ik zeg ook niet dat ik er al ben, de pijn waar ik nu doorheen ga is zeer diep. Ik weet dat er geen snelle middelen bestaan voor het helen, er bestaat geen quick fiks maar we hoeven het ook niet "uit te zitten" waarmee we onszelf in wachtstand zetten en maar niks doen. Inzien voldoet ook niet alleen maar, los van dat dienen we te weten waar we staan maar ook dat is soms een blinde vlek. Actieve handelingen moet, maar weet wel goed wanneer je klaar voor de volgende dieptesprong bent. Mijn helingen zijn intens en diepgaand met lange nawerking, verwacht in de cursus ook geen directe oplossingen, die zul je pas in het proces er na geheel duidelijk hebben of krijgen. In het moment kan alle bevestiging en verheldering zeer duidelijk zijn en de ervaringen van de helingen zijn in het moment zeer fijn en diepgaand en ook zeer specifiek op jou onderwerpen afgestemd. Dit doe je namelijk zelf. Jij bepaald waar jij zit en wat nodig is, liever gezegd, jou gidsen.

 

Telepathische verbinding en 5d connectie

Het is een zegen en een les tegelijkertijd. Je kunt elkaar ervaren op afstand en sommige zijn al zover dat ze ook goed communiceren met elkaar door telepathie. Ik heb er zelf inmiddels veel ervaring mee en ook met de tweede man waarmee ik tevens een diepe connectie heb (gehad). Het is een zegen omdat je via die weg gedachten kunt opvangen. Je kunt je antwoorden bij een andere tweelingziel healer gaan halen of je gevoel klopt, maar door de telepathische connectie kan jij precies weten hoe een ander over de zaken denkt. Dat kan een zegen zijn, ik heb via deze weg veel uitgepraat onderling en ook energetisch hulp aan de andere kant geboden. En ja elk verhaal is hier anders maar ik heb bijvoorbeeld voor hem lessen ontnomen omdat ik er altijd met mijn energie tussen zat. Ik heb zijn pijn verzacht en situaties afgevlakt, daar door duurde het langer voor hij bepaalde dingen zelf kon ervaren of zien. Daardoor rek je de situatie juist weer en is het geen zegen om dat te hebben. Nadat ik onderling ons karma had opgelost, had ik meteen energetisch weg moeten gaan. Ik heb daardoor de hele tijdlijn "vertraagd". Als ik zou blijven liefde sturen en aandacht geven zou hij nooit tot inzicht komen wat hij diende te leren. Dus altijd liefde sturen is helemaal niet altijd goed! Je moet weten wanneer iets klaar is. Mede daarom is het ook zo belangrijk om je vermogens goed te ontwikkelen, bij mij was dit wel juist de manier hoe mijn vermogens zo hard zijn ontwikkelt.

En dat was mijn les ook weer meteen, dat ik niet overal tussen moest gaan zitten. Het valt mij op dat net als ik andere ook altijd willen helpen. En je mag wel helpen inzicht geven, maar je moet hem niet willen redden. Het is juist zo belangrijk dat de andere kant zijn eigen krachten leert kennen en dat doe je niet door lessen te ontnemen. Aanmoedigen mag altijd maar weet wanneer je weg moet gaan, aanmoedigen veranderd vaak in bemoeizucht vanuit de angst dat de ander het niet ziet of vanuit de gedachten dat de ander het doet om jou pijn te doen etc. Allemaal ego en weer geen vergankelijke open houding.

 

Het is dus wel degelijk waar dat je een proces kunt versnellen of vertragen. Velen zeggen van niet, maar leg maar eens mijn twee jaar heling onderling uit dan?  

'Het komt op het juiste moment', wordt er dan gezegd. Waar door de meeste weer in een passieve afwachtende houding schieten, want ja, het komt vanzelf, toch?

Het juiste moment ontstaat niet vanuit de wetenschap dat we dan maar weinig hoeven te doen, je dient dit zelf te scheppen door jezelf toe te staan te groeien. Zodra jij aanneemt dat het het juiste moment komt ben je al gelijk gesloten voor alle andere mogelijkheden, wat jammer is en weer vertraging geeft. Wij zijn hier op aarde gezet om te leren want wij vanuit ons eigen scheppende vermogen kunnen, elke gedachten en (niet)manifestatie die daaruit voortvloeit heeft invloed op ons verdere leven. Als we wel lekker leven en denken dat onze heling klaar is, terwijl we bijvoorbeeld nog een heel stuk te doen hebben vertraagd onze groei en de tijdlijnen weer opnieuw. Vanuit ons ego denken we dat het universum alles wel gewoon eventjes voor ons regelt. Wat niet zo is,  je regelt het zelf door er vooral niets van te verwachten en te leren wie jij in spirituele zin bent en wat jou missie hier en nu is. Door spirituele groei en inzicht blijf je bewegen en beweging is vooruitgang voor beide partijen, hoe je het ook wend of keert.

Je dient te leren hoe je iets schept, en je schept niet je relatie. Je schept jezelf en je volledige ziel die je bijeenraapt gaandeweg het proces. En zolang jij niet compleet en krachtig bent en geen verbinding met de bron en jou eigen goddelijkheid voelt ben je er sowieso niet klaar voor.

Ik heb zelf dit punt nu al steeds dieper aangeraakt, maar erin blijven is een kwestie van alle energie in balans houden, maar zolang er dingen gebeuren die jou uit je kracht halen ben je nog niet klaar. Ik kan steeds meer hebben maar ook ik ben nog niet in staat om daar constant in te blijven, de balans bewaren, koordansen, dat is wat we doen. Kunnen we meer op het koord blijven dansen als eraf vallen? Dan krijgen we een test of we onder wat voor omstandigheden ook, daadwerkelijk kunnen blijven staan. Zo nee, dan weten we wat we nog te doen hebben.

En steeds meer zal hier verdieping in komen, gaandeweg blijven we leren.

 

 

Geluk in jezelf en goddelijke energie

Nogmaals draait het niet om de ander, maar om jou. Wat de ander doet zou voor jou niets uit moeten maken, als het dat wel doet sta jij nog niet voldoende in jou eigen kracht en bewustzijn.

Je kunt pas eenheid leven als je eenheid bent, niet als iets beschouwd wat buiten jou te vinden is. Je vindt de innerlijke stilte, de rust en de eenheid in jezelf wanneer alle energie in balans is en je naast geaard bent en een diepe verbinding ervaart met het goddelijke buiten jou en dat niet meer als buiten jou beschouwd maar als 'met jou'. Je bent een enorme magneet voor andere mensen als je zelf de liefde belichaamd en dat kan je niet zolang je nog een oordeel hebt over een ander, een situatie of een verwachting hebt en niet onafhankelijk van andere mensen jou leven invuld.

Geluk kun je pas ervaren als je werkelijke vrede en stilte bent, liefde bent. Ik ben dan "ver" maar ook ik ervaar op dit moment grote contrasten tussen ultiem geluk en diepe misere. We zijn niet perfect, we zijn mensen en natuurlijk mogen wel weleens in ons ego schieten als we maar inzien vanuit welke intentie we wat doen en onszelf kunnen vergeven voor wat we misschien beter hadden kunnen doen tegenover onszelf of een ander. Dit proces draait niet om ultieme perfectie 24/7, wel om de drive te hebben onszelf te verbeteren en te aanvaarden dat we fouten maken. Kunnen we onszelf zien vanuit onze eigen lelijkheid?

Als we die kant van onszelf kunnen aanvaarden en daar vrede mee hebben, hoe cru dat ook klinkt. Kunnen we pas echt van onszelf houden en die hele tweelingziel verdwijnt hier uit beeld. Wat is er nu belangrijk?  Dat jij gelukkig bent toch? Dus aan jou verantwoording om daar ook voor te zorgen, je kunt slechts bouwen op jezelf.

En een dipje is niet erg, gun jezelf die ervaring om uit te leren wie je werkelijk bent en omarm jezelf en wat er gebeurd, hoeveel pijn daar ook in ligt.

 

De goddelijke energie is om ons heen en in ons hart. Uiteindelijk mogen we hierin aansluiten en onszelf die ruimte ook gunnen, pas dan zijn we klaar om te ontvangen. Als we kunnen ontvangen.

 

Ontvangen en geven

Bindingsangst versus verlatingsangst zijn de grootste speerpunten in tweelingzielrelaties. Gelegen door alle dimensies van tijd en ruimte is deze angst gecreeert. In de helingen die we dienen te doen krijgen we informatie over hoe deze angsten zijn ontstaan en kunnen ze dan onder ogen komen. Vaak zit het diep geworteld door vele levens heen en is ook dit niet zomaar opgelost, ook karmische patronen daarin gelegen laten ons leven in een dergelijk patroon voortduren.

De angst om te ontvangen of te geven is hierin de bron. Wie verlatingsangst heeft wil  geven geven geven, tot hij/zij (meestal de vrouwelijke zijde) er bij neervalt. Ik ken iemand uit mijn jeugd die altijd heel erg claimend naar mensen was, als honing aan de kont hing ze aan die mensen, ik deed het zelf ook maar meer op een diepere laag van de connecties die ik maakte. Zij kocht altijd om elke reden een cadeautje voor die persoon (omkopen) en ik vond de redenen meestal nogal overdreven. Ik deed het meer door gewoon zo veel mogelijk tijd met diegene op te trekken en werd snel teleurgesteld als het dan een keer niet mogelijk was. Ik ben in mijn jeugd zeer vaak teleurgesteld en door mensen die afspraken niet nakwamen. Nu weet ik dat dat een deel van mijn karma is geweest, nu ik dit weet kan ik het doorbreken door niets meer te verwachten en ook te stoppen met geven aan mensen die mij ook niets geven. Of minder geven en een balans zoeken naar geven en ontvangen. Echter ik heb zelf problemen met ontvangen, ik voel me snel gevleid als iemand me zomaar iets geeft of verrast maar stiekem vindt ik het heel fijn. Ik ben nu heel dankbaar als iemand mij wel ziet staan en mij wel zomaar verrast met iets. Het is een vorm van overgave om jezelf toe te staan en jou eigenwaarde te zien dat je echt mag ontvangen. Echter zolang je daar diep binnenin nog angst toe voelt (omdat je bang bent dat iemand je weer teleursteld) zal je niet tot nauwelijks de kans krijgen om te ontvangen. En ook dat mogen we leren. Ultieme liefde ontvangen en geven is niet zomaar iets. Ik heb daar een lichte voorproef voor gehad alvast en ben daar dankbaar voor, maar liet me tevens zien hoe intens het is en dat ik er inderdaad nog niet klaar voor was/ben.

Uiteindeljk dien je je zelf te geven en toestaan te ontvangen, van jezelf en anderen en daar balans in te vinden. Je zult uiteindelijk eerst ontvangen en daarna weer geven. Als jij liefde ontvangt wordt je beker weer gevuld. Als deze overstroomt heb je ook overvloed genoeg om te geven en dat is de situatie waar we naartoe mogen.

Altijd doen we onszelf te kort door altijd maar de gevende factor te zijn omdat we bang zijn voor die ontvangst.

 

 

Familiekarma en collectief karma

Omdat de mensen die nu bezig zijn de startfase belichamen van de nieuwe tijd hebben we veel te doen. Naast onderling karma helen we ook ons eigen familiekarma en karma van het collectief. Daarom dienen we niets te verwachten, zolang we onze eigen familiekwesties niet uitwerken en geen aandacht tonen voor het collectief kunnen we niet op missie gaan. Veel tweelingzielen dienen ook deze stukken te helen omdat wij de kracht bezitten tot het neutraliseren van energie in grote proporties. Dus ook dit stukje, of zeg maar gerust stuk, maakt ook deel uit van iets wat we onvermijdelijk zullen moeten doen. Zoals eerder vermeld zijn we hier niet voor onszelf en onze grote liefde, dat is slechts het toefje op de taart, de slagroom. Wij ontvangen wat we verdienen maar we verdienen door zeer hard te werken voor het grotere geheel, ook hebben we vaak werk met onze ouders te doen. Vaak zijn er in de jeugd dingen gebeurd die om vergeving vragen, verruiming van perspectief en onderling begrip. Zonder deze mensen die ons op de wereld hebben gezet hadden we dit voorrecht nooit kunnen ontvangen. Het is dus heel belangrijk dat je je bewust wordt van het grotere geheel. Alles dient uitgewerkt te worden, alles.

 

 

Vrijheid, openheid en liefde

Wanneer alle theorie de deur uit is die niets te maken heeft met liefde en eenheid en de goddelijke kracht die we zelf bezitten kunnen we wakker worden in een nieuwe wereld. Er ligt nog een heel pad voor ons en dat liegt er niet om, durf je het aan? Ook al weet je niets?

Dan ben je pas klaar om echt wat te gaan doen. Uiteindelijk draait alles om het open en verruimde perspectief. Tweelingziel of geen tweelingziel je wordt getriggerd in je kracht en geloof in jezelf te verkrijgen en te behouden. Je zult je eigen krachten leren kennen en doorgronden. Jezelf leren kennen en doorgronden, weten wie jij bent en wat je waard bent. Je zult niemand nodig hebben en samenwerken met hogere krachten. Durf je je volledig over te geven? Durf je het aan niets meer zeker te weten? jezelf te helen tot de meest pijnlijke diepte? Confrontaties aan te gaan met alles wat niet thuis hoort in een wereld van onvoorwaardelijke liefde en vrede?  jezelf kwetsbaar op te stellen en te laten zien in de meest ultieme waarheid? Durf je bloot te staan in het niets weten? Durf je jezelf klein en nederig te maken en de wereld die aan je voeten ligt te zien als je vrij bent van alles waar je ooit in vast zat?

Dan pas kun je ware liefde ontvangen en wat voorbestemd is in menselijke gedaante te ontvangen? Ben je niet meer bang om alleen te zijn? kan het je nog weinig schelen wat anderen doen en blijf je bij jezelf en bij je eigen kracht en geloof?

Ga dan in vrijheid en kies jou ware weg, jou missie en zielsplan. Maak je los uit bindende gedachten en kom vrij in liefde en in eenheid tot jezelf. De weg is lang, maar aanvaard, alles zal op de plek vallen als je loslaat. Loslaten is vrijheid geven en vertrouwen aan alles en iedereen zonder in binding te verwachten of iemand in de steek te laten. Vindt de balans in jezelf, de heling en diepte waar je nog in mag zakken. Dan pas ben je klaar om de waarde te ontvangen die jou wordt toegekend. Erken jij jezelf?

 

Mag ik je verder begeleiden op jou pad?  www.tweelingzielenhealing.nl 

Liefde licht en kracht toegewenst en de juiste keuzes om tot jou ultieme eigenheid en vrijheid te komen.

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0