De waarheid onder ogen komen

Geheel onverwacht ben ik afgelopen maandag ingewijd als Sjamaan, ik mag mij officieel nu zo noemen. Er gaat veel veranderen nu, ik geef mijn leven aan de spirits. Dit betekend ook dat ik dingen tot besef mag laten komen. Ik ben niet zo actief op de media momenteel omdat stilte steeds meer mijn grote vriend aan het worden is, ik meer waarde zie om soms te zwijgen dan om alles maar te vertellen. Dingen over tweelingzielen raken mij niet meer, ik ben er los van gekomen. Voel weinig behoefte om breeduit in de sociale media te treden tot ik meer van mezelf ben en de nodige rust heb gehad. Toch wil ik iets belangrijks met jullie delen, iets wat iedereen in een tweelingzielproces zou moeten weten en leren. En niet alleen in een tweelingzielproces, iedere lichtwerker zou dit moeten weten om tot een beter besef te kunnen komen wat hij/zij doet op dit moment.

 

 

Mijn gehele tweelingzielproces is mij die man beloofd, een helderweten een boodschap heel duidelijk. Ik heb het geluk gehad om onze healing onderling te mogen doen, ook zijn deel voor een groot deel. Ik heb ons hele pad mogen plaveiden om in ieder geval normaal met hem om te kunnen gaan, het resultaat mag er zijn. Maar ik ben niet met hem samen, wetende dat dat ook niet perse hoeft. Onze connectie is er nog maar vele mate milder dan het ooit was, wij zijn ontkoppeld omdat ik de diepe emoties in hem niet langer mee kon dragen. Dit is namelijk aan hem om zelf onder ogen te komen, zijn les. Neemt niet weg dat ik hem daar graag mee help waar ik kan, maar niet meer op afstand zoals eerst.

Het is prima zo wat mij betreft, ik heb mijn deel gedaan.

 

Toen er een tweede man op mijn pad kwam, ook aan deze man alles gaan ophangen. De steun van de man verlangende, totaal misgeschoten. In mij komt via mijn gids vaak de zin op; 'De wereld houdt van gaten vullen' , waarop ik soms gier van het lachen omdat het gewoon de waarheid is. Echter niet beseffende dat ik tot op de dag van vandaag ook nog mijn gaten aan het vullen was. Op een hele andere manier als vele van jullie doen, maar ik deed het wel. Eigenlijk een beetje wachten tot de problemen vanzelf als sneeuw voor de zon verdwijnen, "bezigheden zoeken voor zo lang".

Ik heb nu even geen werk en ik weet heel goed waarom, rust is het uitgangspunt. Rust in mezelf vinden en met mezelf een mate van vrede en geluk bereiken. Ik weet dat ik zal worden voorzien, maar ik wordt alleen maar voorzien vanuit mijn eigen kracht. In mijn taak dien ik te leunen op de kracht van de spirits om mij heen, niet op "iemand".

En ja, ik ben eenzaam, op dit moment eenzamer dan ik ooit ben geweest. 

 

Samen of alleen

Een man in mijn leven of niet, ik realiseer mij dat diegene nooit kan opvullen wat ik zelf dien op te lossen. Ik weet dat degene eens tegen mij zei laatst: Ik heb geaccepteerd dat mijn pad eenzaam is.

Vanmiddag in de natuur begreep ik dat ik dat ook dien te accepteren. Er is niemand die mijn unieke pad beloopt, dat moet ik zelf dragen. Als dat eenzaam is zal ik dat accepteren, de eenzame man zal net zo eenzaam zijn en blijven ook al leeft hij met mij. Omdat hij net als ik ook weer een uniek pad mag belopen. Het klinkt misschien verdrietig, je kunt elkaars eenzaamheid niet "vullen", wel kun je elkaars handen vastpakken en elkaar kracht geven om toch door te lopen. Je kunt niet de problemen van de ander oplossen, wel helpen om ze onder ogen te komen.

En dat laatste is zo belangrijk lieve mensen! 

 

Ook je tweelingziel gaat jou gaten niet vullen, je dient zelf op je eigen benen te staan en je eigen shit onder ogen te zien! Niet naar hem kijken wat er "al niet fout gaat of hij fout doet". Hij doet niets fout!   

Jij bent de fouten kijker waar genoeg aan schort! Jij komt jezelf ook niet onder ogen en loopt net zo hard voor jezelf weg en je verwacht dat je wederheft wel komt? wie denk je wel niet dat je bent?

Je kunt samenzijn als je met jezelf kunt zijn. 

 

Ik zal mijn eenzaamheid torsen, ik heb een moeilijk pad te belopen. Niks zal mijn geluk in de weg staan maar als ik hier niet voor werk, als ik niet werk voor wat de spirits van mij verwachten komt er nergens iets van terecht.

 

Karma inlossen

Om de weg vrij te maken dien ik karma in te lossen. Als dit de reden is waarom ik eenzaam ben moet ik wel heel veel mensen eerder pijn gedaan hebben. Dan is het rechtvaardig dat ik nu die pijn beleef.

Ik kies echter voor inlossen, maar dat is niet met twee klussen gedaan. Ik los mijn karma in door verloren zielen naar het licht te brengen, ik geef ze een nieuw leven. En misschien ben ik na honderd nog niet klaar. Het geeft niet, ik ben niet voor niks een healer geworden, zodat ik aan de wereld kan tonen hoe nederig en klein ik ben misschien? Ik ben niet groot, ik ben niets.

 

Ik heal niet zelf, dat doen mijn spirithelpers, ik ben maar een mens van vlees en bloed. Eenzaam in een lichaam op zoek naar mijn eigen verlossing.

 

Liefde is een uitvlucht, maar liefde in jezelf en met jezelf is het antwoord op alles. En als dat acceptatie betekend van alle dingen zoals ze zijn, so be it.

Ik heb het niet voor het zeggen en ik accepteer dat nu.

 

Sleutel tot geluk is acceptatie

Ik ben niet gelukkig waar ik woon en niet gelukkig in mijn eenzaamheid. Ik heb mijn ziel verloren aan o zo veel en ik weet zelf niet meer wat, ik zie het niet meer en wil het onder ogen komen.

Ik zal alles onder ogen komen en accepteren zoals het is, want het is gewoon niet anders. Ik besef dat de liefde mij niet gaat helpen, de liefde ben ik zelf in vrede met alles zoals het is, maar dan moet ik die vrede wel eerst vinden.

 

Met acceptatie bedoel ik niet het accepteren van dingen waar je je ongelukkig bij voelt en die je wel kan veranderen! Jij bent zelf de sleutel tot veranderingen maar als je zelf geen actie onderneemt om een andere stap te zetten zal het niet veranderen!

 

Dingen die je echter niet kunt veranderen kun je wel accepteren, alleen acceptatie opent weer nieuwe poorten. En ergens na een van die poorten die je dan zult passeren, zal het geluk wachten.

Maar weet dat je niet gesteund wordt als je niet luistert naar wat ze je duidelijk willen maken. Luisteren is het beste wat je kunt doen en anders kun je altijd nog hulp zoeken om te luisteren. Niks doen is sowieso nooit het antwoord.

 

Moge jullie het geluk in jezelf vinden om nederig te zijn en je over te geven aan wat je wordt gegeven door de spirits.

Ik omarm intussen in stilte mijn eigen eenzaamheid.

 

Liefde,licht en kracht