Als iemand je daadwerkelijk 'ziet' staan

Met de december en kerstgedachten wil ik graag mijn inspiratie met jullie delen, de inspiratie en kracht van als iemand je daadwerkelijk ziet staan. Daarmee bedoel ik niet in wat je doet, nee, in wat jij bent. Als iemand jou ziel ziet, jou licht, jou ware zelf, jou enige unieke IK. Als iemand dat ziet, jou donkere en lichte zijde en met alles genoegen neemt zoals het is, in zijn rauwheid en puurheid. Ik wil dit graag met jullie delen, zodat jullie het zullen herkennen bij jullie zelf. Om alle ego gedachten te doorbreken, zodat het enige bewustzijn blijft staan in wat puur jou zelf is en wat jij waard bent in deze wereld. Zonder muren, zonder façade, gewoon JIJ. Want dan ben je mooi, alleen dan ben je zo mooi dat je oogverblindend kunt zijn.

 

 

'Ook ik was ooit blind'

Niet blind van liefde, al kende mijn puberteit en begin adolescentie- tijd wel vlagen van verliefdheid. Dingen door een roze bril zien die de werkelijkheid verhullen. Zo kwam ik bij iemand in huis, totaal naïef. Ik ben daar heel ongelukkig geweest. Mijn leven kent een hele ongelukkige periode waarin ik spiritueel niet kon groeien, mijn bewustzijn was op dat moment alleen maar de gedachten dat ik daar weg wilde, ik was een gevangenen in mijn eigen huis. Zes jaar lang ongelukkig met een partner en als klap op de vuurpijl kreeg ik er een verschrikkelijk spookhuis bij, overvloed aan entiteiten die mij dagelijks met name s'nachts wisten te tergen. Ik ken een enorm duistere periode in mijn leven. Ik heb in dat huis dingen gezien die het daglicht niet verdragen, dromen gehad en belevingen die mijn hele leven overhoop schopte. De aanwezigheden waren hardnekkig en doodeng. 

Op een dag liet ik ze weghalen, maar de hele buurt was een 'poort' voor dolende zielen, dus het was dweilen met de kraan open.

 

Mijn eerste vriendjes waren eigenlijk heel goed voor mij, maar altijd was er dat gevoel dat ik iets miste. Ze hebben me wel allemaal geleerd op bepaalde vlakken van mijn leven te ontwikkelen. Allemaal hadden ze hun goede kanten, maar ik wist ergens dat het niet 'echt' was. Daarmee bedoel ik dat het niet voelde als zijnde compleet, het het net niet was. 

Complimenten aan de laatste, waarmee ik in de eerste periode toch wel het gevoel had dat dat echte pure liefde was. Helaas hield dit geen stand. Hij was ook heel goed voor mij, leidde mij naar de tweelingziel en mijn opvolgende proces. En voor dat, alle dankbaarheid richting hem. Hij gaf mij voor dat dit op gang kwam wel de kans om weer mezelf te zijn. Ik had in geen jaren gedichten geschreven en door hem kwam het weer terug, ik voelde me weer goed en gewaardeerd. Echter, dit is iets anders als iemand die je ware ziel ziet in zijn puurheid, dat weet ik nu sinds werkelijk NU. En dat wil ik duidelijk maken. Waardering is geen ware liefde! Maar iets wat het ego creëert, tenzij het in het in de ziel waardering is! Meestal is dat niet zo.

 

'Toen ik ging zien'

Langzaam werd dankzij hem veel duidelijk en kreeg ik de power om mijn dromen werkelijkheid te maken. Vanuit die drive en het tweelingziel-proces waar ik toen nog totaal onbewust van was gebeurde er veel.

Wonderen na wonderen verschenen op mijn pad, na een tijd van depressie waarvan ik nu ook wel zeker weet dat het een burn-out geweest moet zijn. Een half jaar lang in die staat rondgelopen, tot ik wakker werd geschud, het begin van mijn bewuste tweelingziel-proces kwam op gang. Excuses, ik wil niet labelen, maar wel begrijpelijk blijven voor iedereen.

Mijn leven begon te stromen vanuit een gevoel dat ik alle 'ellende' hoe ik dat toen ervoer gewoon diende te accepteren, de 'ellende' kwam feitelijk neer op alle muren waar ik tegenaan liep, feitelijk mijn hele leven was dat al zo. Het verschil was echter met nu, dat ik het zag zoals het was, zonder het voor mezelf te verbloemen. Dat deed pijn, maar eigenlijk ook ontzettend goed want daar door kon ik nu verder en alle patronen uit die mij niet langer diende, die mij geen voldoening meer gaven. Hier wist ik dat het goed zou komen. Dankzij enkele woorden van de beste man. Ik ben hem nog altijd ontiegelijk dankbaar. En misschien uit ik naar hem wat veel dankbaarheid voor het idee, maar er is niks van gelogen, het is puur, het is waar, dat ga ik niet onder stoelen of banken steken. Je bent het waard gezien te worden net zoals ik nu wordt gezien, dat mag je weten en steek die maar in je zak. Ik ga dat niet meer in houden, je verdient beter.

Je weet dat ik jou ook zie en dat altijd heb gedaan en nog steeds, er is niets wat dat veranderd.

 

Hij die mij heeft laten 'zien', toen. Was een boek waard, groter kan dankbaarheid niet getoond worden in mijn ogen. In Licht

En zo geschiedde, mijn leven kende opeens een vorm van voorspoed die mij nooit eerder bekend was. Dat was best maf, tegenwoordig weet ik zelfs hoe dat zelf te beïnvloeden mocht ik iets nodig hebben. Ik krijg alles wat ik nodig heb, vroeger kende ik slechts gevecht. Vechten voor je bestaan was het letterlijk. Het was geen leven maar overleven. Door het 'zien', de vele inzichten die mij toestroomde als letterlijk een waterval zonder einde brachten mij in dit geweldige bewustzijn van overvloed. 

 

 

'Zien en gezien worden'

Ik mocht erkennen wie ik was en in dat proces van groeiende zelf-liefde waarin lessen bleven op poppen aangaande hoe hiermee om te gaan, die mij weer in dalen brachten die met de tijd dieper en dieper werden, maar pieken die hoger en hoger stegen. In de pieken groeide mijn verlichting en zelf-erkenning,, het weten wie ik was en wat ik voor krachten bezit. In de dalen ontdekte ik duistere krachten, kwam mezelf en mijn angsten tegen, hard en diep. Ik zag vorige levens voorbij gaan, oorzaken van mijn gedrag. Mijn grootste les is loslaten, nog steeds, maar ergens ben ik steeds meer bevrijd uit al die drang om iemand vast te klampen. Als ik van je hou, daadwerkelijk hoe jij bent en ik jou 'zie' doe ik dat voor altijd, niet voor een moment. Maar angst om verlies was de leidraad tot claimgedrag, vastklampen als sticky glue. Om dat even mooi engels te vertalen. Nu aan het einde van al dit, is dat mijn laatste restheling. En het voelt heerlijk om al die drang kwijt te zijn, ik voel me letterlijk bevrijd uit mijn eigen ketenen.

 

Toch zijn er maar weinig mensen die mij werkelijk zien op zielniveau, of die het willen zien. Dit is een kwestie van resoneren met elkaar, hoe hoog iemands vibratie is. Wie niet met mij resoneert, kan mij simpelweg niet 'zien', dat werkt gewoon zo.

Die van mij stijgt per week, daar door vinden veel mensen het heel fijn om bij mij te zijn. En dat begrijp ik wel, ik zelf echter dien meer afstand te bewaren om die vibratie ook daadwerkelijk in balans zo hoog te kunnen houden. Want er lopen zat zuigers rond op deze aardbodem, ik laat mij niet meer leegzuigen. Daarom kies ik altijd eerst voor mezelf, dat ben ik wel waard. Maar anders kan ik ook niets betekenen voor de wereld. De vibratie zo hoog houden is topsport, dagelijkse rituelen helpen mij enorm.

 

Maar om niet af te dwalen. Ik heb er veel moeite mee gehad om 'gezien' te worden, dit is een kwestie van liefde ontvangen. Veel mensen, lichtwerkers geven graag van nature, maar van alleen maar geven raakt je batterijtje leeg. De balans vinden zit hem ook in ontvangen. Maar pure ware liefde ontvangen, brengt in verlegenheid, geeft schaamte, geeft angsten, alles komt naar boven op zo'n moment. Daar mag je mee om leren gaan, ook dat is een proces.

Na een periode geaffirmeerd te hebben dat ik die liefde wel waard ben, ben ik het voorzichtig aan gaan ontvangen. Maar dat was voor mij ook nog een hele openbaring. Je weet wel hoe het is, maar als je het fysiek daadwerkelijk ontvangt, is het nog veel heftiger dan dat je je had voorgesteld. Daar moet je mee om leren gaan, maar als je dat eenmaal een beetje door krijgt gaat er echt een wereld voor je open!!

 

Nu bleek ik een tweede tweelingziel te hebben, de wereld op zijn kop! 

Hij zag mij al drie jaar, in mijn puurheid. Maar door mijn proces met nummertje een, kon ik hem niet ontvangen! En wat lijken ze innerlijk op elkaar en toch ook totaal niet!   Er zal een klik zijn, kan ik jullie verzekeren. Een hele goede zelfs!

 

Maar over gezien worden gesproken, geheel aanvaard zoals dit is zijn wij samen een pad gaan bewandelen waaruit wederom geen weg meer terug is. Ik voel me gezegend en kan nu die ware liefde echt ontvangen.

Mijn geheim zit hem wel in mijn eigen gedrag en patronen in het leven doorzien, meditaties van '10 of cups ministries' (zie tweelingzielgroep in de groep), medicijnwiel lopen (en dat heb ik inmiddels wel meer dan 40 keer gedaan om alles op te lossen!) , dagelijkse energiereiniging en mijn diepste angsten onder ogen komen, mijn diepste verdriet en pijn, verklaarbaar en onverklaarbaar allemaal te verwerken! Mijn geheim van deze ontvangst is keihard aan mezelf werken en mezelf doorzien!! Elke dag!!

 

'En dan opeens, wordt je gezien en zie je zelf ook'

Hij die mij zag, wuifde ik harteloos weg. Ik had wel een enorme klik maar ik zocht er niks achter. Ik heb hem enorm laten zitten door dat ik niet zag.

Hij ziet mij, waar eerst mijn angst zo diep werd getriggerd is nu stabiliteit en balans. Het is vers, ja het dient onderhouden te worden maar van die kaas heb ik inmiddels wel al gegeten.

Het is een heel gek gevoel om dit allemaal te accepteren. Mijn hart ploft uit elkaar van de liefde die ik voel (daarom ook soms die gekke facebook berichten, sorry voor dat) ik ben gewoon echt heel erg gelukkig!!

 

Een man die mijn ziel ziet, mij neemt zoals ik ben en nergens zorgen om maakt als het even lastig is. We weten samen een pad te hebben en er staat veel goeds te wachten. We zullen veel moeten trotseren, maar pure ware liefde kent geen geheimen, nergens op geen enkel vlak. Alles is wat het is en alles is in het moment en de kracht ervan is dat geen dag hetzelfde is. En elkaar even niet zien is ook niet erg, want je zit in elkaars systeem, je bent bij elkaar. Er is niets wat daar tussen komt.

Ik hou net zoveel van beide, omdat ik niet anders kan. Maar ik laat vrij, alles is vrije keuze vanuit de mannen zelf wat mij betreft. Ik zie wel wat de toekomst mij brengt, het is allemaal net zo mooi.

 

Ik heb geaccepteerd en losgelaten dat dingen nou eenmaal gaan zoals ze gaan. Ik zie mezelf maar blijf elke dag verwonderd om wie mij ziet, ogen die mij betoveren, energie die mij betoverd en mij meeneemt naar plekken waarin ik mijn gehele proces van gedroomd heb. En alles valt nu in elkaar. Ik was gewoon nog niet klaar om te ontvangen, maar ik verdien dit! Ik heb zo hard gewerkt hiervoor. 

Ik ga zeer tevreden, in rust en volledige vrede, overgave de decembermaand in. Liefde is mij gegeven, mijn hele tweelingziel-proces sluit ik af met deze gedachten. (het energetische deel althans, maar dat zal het fysiek ook veel aangenamer maken allemaal vanaf nu)

 

Klaar ben ik echter niet, volgend jaar staat mij een nieuwe achtbaan vol veranderingen te wachten. En het is goed, de drijvende kracht hierachter staat als een huis. En dat huis, dat gaat nergens meer naartoe, echt niet.

Kwestie van jezelf volledig in de ogen willen kijken, de wil hebben om alles te veranderen, niet meer bang te zijn op wat er kan gebeuren en het universum volledig vertrouwen, maar ook samenwerken met ze.

 

Deze wijze lessen wil ik jullie mee geven op jullie eigen pad. Ware liefde is niet weggelegd voor wie de waarheid niet volledig onder ogen durft of wil komen, echter een gemiste kans. Grijp die kans en kruip in jezelf, leer je lessen en doe je zelf-heling, geef jezelf een kans dit voor jezelf om te keren in een succesvol en overvloedig leven. En ik weet zeker dat iedereen die zich hierin herkend het ook kan! vertrouw op je kracht, ik geloof ook in jou!

 

Het lullige is, je moet het wel verdienen. Kijk jezelf in je ogen aan, vervloek dit niet maar omarm het! Omarm wie JIJ bent, je pure JIJ en doe wat je wil doen, wat je voelt! Dat is het antwoord op dit pad, aanvaard je tweelingziel zoals hij of zij is en dus jezelf! En alles zal in elkaar vallen, als een prachtig cadeau!

 

Ik ga mijn cadeautje deze kerst uitpakken en wie dit nog meer kunnen wens ik echt superfijne dagen!

Ik stop niet met schrijven deze maand, ik zeg wel veel liefde, licht en kracht voor jullie allemaal en neem mijn wijze lessen aan als koekjes zo gretig en help jezelf.

 

Liefde, licht en kracht van mij en al mijn engelen en gidsen, die wederom hetzelfde voor jullie wensen.

Nuria

 

 

 

-