Wanneer het tij keert

Mijn leven lang heb ik gevochten. Gevochten tegen de wereld, gevochten tegen gevoelens die ik niet wilde hebben. Ik heb gestreden met de bureaucratie van de regeltjes die een armoedzaaier moet naleven om zijn hoofd boven water te kunnen houden. Ik heb gevochten tegen onbegrip, geen geld hebben, echt altijd elke euro moeten omdraaien.

Ik heb gevochten tegen de maatschappij, partners, familie en vooral tegen mezelf.

 

Toen dit proces begon stond ik daar nog, onderaan de ladder vechtend met alles om me heen en vooral ook het onbegrip. Ik werd nooit door mensen begrepen, juist door mijn gevoeligheid, bijzondere manier van denken en dingen zien. Ik was maar een vreemde eend in de bijt al zeg ik het zelf. Wel wist ik altijd al dat er iets met mijn leven aan de hand was dat bijzonder was.

Gelukkig, mijn praktijk is een van de vele gelukkige dingen die ik nu heb mogen ontvangen.

 

Ik merk dat ik sinds ik mijn roeping en missie heb gevonden hier op aarde wel op mijn plek ben. Ik wordt nu wel gewaardeerd om wie ik ben, en hoe ik denk. Mensen reageren ineens heel anders op mijn voorkomen. Buiten het feit dat ik enorm liefdevol ben en daarom een enorme magneet tot mensen blijk ik ook een enorme gave te bezitten om mensen zichzelf te leren kennen. Ik laat mensen ontwaken door met mijn hart naar ze te kijken. Ik veroordeel niemand om zijn/haar uiterlijk, leeftijd of plaats in de maatschappij, maar ook niet om wat iemand eventueel op zijn geweten heeft. Ik zie veel van mensen, ook hun donkere zijdes. Ik raak deze aan, fungeer als leraar zodat je zelf in staat bent anders naar de dingen te kijken. Het is mijn taak om je terug in je hart te brengen.

Als mens hoef je je nou eenmaal niet te schamen omdat je ooit een stempeltje kreeg, geen werk hebt of een ziekte, nee we zijn gelijke. Ook ik heb dingen meegemaakt die mijn geluk in de weg stonden, je hoeft er niet in te verblijven als je kiest de weg van het hart te bewandelen.

En doch, dat kost natuurlijk tijd voor dat alles op z'n plek zal vallen en het is heel hard werken, zelfreflectie is uiteindelijk de sleutel tot dit geluk.

Het ligt bij iedere ziel op zichzelf of hij/zij de weg naar zijn hart verkiest of voor altijd in de donkere zijde van zijn/haar leven blijft zitten, daar ligt mijn verantwoording niet, maar die van jezelf.

 

Ik ervaar nu zelfs financieel geluk terwijl ik altijd arm ben geweest, elke euro moest omdraaien. Het zat allemaal niet mee, we hadden nooit veel. Ik won ook nooit prijzen in die trand, wel andere dingen maar nooit geld.

Inmiddels heb ik dat wel, financieel geluk is nu ook mij waardig. Omdat ik mij realiseer wat ik waard ben en hoe hard ik heb gewerkt komt nu de overvloed tegemoet. Maar ik ben altijd blijven geloven in mezelf en dat dit kon gebeuren. Ik ben niet stinkend rijk en dat hoeft ook niet, ik wil geen multimiljonair zijn, het ruim goed hebben is voldoende. Ik ben namelijk al rijk  met wie ik ben en wat ik in mijn hart voel en mag delen, niks is belangrijker dan liefde. Ik voel zoveel liefde, ik heb niets meer nodig. Ik ben gewoon gelukkig om wie ik ben en wat ik ben, het tij is nu gekeerd. Ik mag er zijn en ik ben dit waard en die innerlijke waarde en rijkdom is met geen geld uit te drukken.

 

Licht, liefde en kracht

Nuria Rosa